De_drie_filosofen

Prompt: Focus op De_drie_filosofen en leg de Voorstelling uit.

De drie figuren zijn op het eerste gezicht wetenschappers. De oude man rechts heeft een passer en een gehavend stuk perkament met daarop de berekeningen van een maansverduistering, terwijl de zittende figuur volgens de beschrijving van Michiel de zonnestralen bestudeert. Echter, de natuur lijkt hun waarnemingen te frustreren. Er is iets vreemds aan het landschap waarin ze zich bevinden. Zo zien we op de achtergrond de zon ondergaan, maar zowel de huizen ervoor als de filosofen worden van links belicht. Dag en nacht lijken elkaar te overlappen. En de vegetatie houdt zich niet aan de seizoenen: kale, uitbottende en groene bomen staan naast elkaar – winter, lente en zomer vinden allemaal tegelijk plaats. Dit wijst erop dat het verstrijken van de tijd in elk geval een van de thema's van het schilderij is, te meer omdat de drie filosofen ook de drie levensfasen van de mens verbeelden: jeugd, volwassenheid en ouderdom. En het gesteente waarop ze staan, vertoont een overeenkomstige mate van verweerdheid.Vanaf de 18e eeuw werden de figuren lange tijd gezien als de drie wijzen uit het oosten die de ster observeren en de geboortegrot in Bethlehem naderen. De klimop en de vijg die bij de ingang van de grot groeien, zouden naar de komst van Christus verwijzen. De drie wijzen werden inderdaad vaak uitgebeeld als drie mannen die de drie levensfasen symboliseerden, maar volgens latere kunsthistorici geeft deze interpretatie geen afdoende verklaring voor de raadselachtige sfeer van het schilderij. Bovendien is er geen reden om te twijfelen aan de beschrijving van Michiel, die hij zo kort na het ontstaan van het schilderij noteerde.In de loop der tijd zijn er allerlei verschillende identificaties voor de drie mannen voorgesteld, die echter moeilijk te bewijzen zijn. Volgens een van de gangbaardere interpretaties symboliseren de drie filosofen de vooruitgang in het verwerven van kennis. De oude filosoof belichaamt dan (als Plato of Aristoteles) de klassieke oudheid of de middeleeuwse scholastici. De middelste staat voor Arabische geleerden als Avicenna en Averroes. Hij wendt zich tot de oude Griek om diens kennis door te geven. De jonge, zittende figuur is de moderne, empirische renaissancemens die met zijn rug naar de oudere geleerden zit. Hij besluit zelf de natuur te bestuderen en alleen op zijn eigen ogen te vertrouwen. De donkere opening in de rots, die mogelijk verwijst naar Plato's allegorie van de grot, zou dan staan voor alle kennis die nog onbekend is en op ontsluiering wacht.In de jonge filosoof die op de grond zit, is ook de allegorische voorstelling van de melancholie herkend, die vooral bekend is van de prent die Albrecht Dürer enkele jaren later maakte (Melencolia I). In dat geval is juist de frustratie en het onvermogen van de mens om ware kennis te verzamelen het thema van het schilderij – het exacte tegendeel van de interpretatie waarin hij wordt gezien als de moderne, verlichte humanist.

Categorie:Schilderij in het Kunsthistorisches Museum


De_drie_filosofen

Prompt: Verklaar de Voorstelling van dit kunstwerk, De_drie_filosofen.

De drie figuren zijn op het eerste gezicht wetenschappers. De oude man rechts heeft een passer en een gehavend stuk perkament met daarop de berekeningen van een maansverduistering, terwijl de zittende figuur volgens de beschrijving van Michiel de zonnestralen bestudeert. Echter, de natuur lijkt hun waarnemingen te frustreren. Er is iets vreemds aan het landschap waarin ze zich bevinden. Zo zien we op de achtergrond de zon ondergaan, maar zowel de huizen ervoor als de filosofen worden van links belicht. Dag en nacht lijken elkaar te overlappen. En de vegetatie houdt zich niet aan de seizoenen: kale, uitbottende en groene bomen staan naast elkaar – winter, lente en zomer vinden allemaal tegelijk plaats. Dit wijst erop dat het verstrijken van de tijd in elk geval een van de thema's van het schilderij is, te meer omdat de drie filosofen ook de drie levensfasen van de mens verbeelden: jeugd, volwassenheid en ouderdom. En het gesteente waarop ze staan, vertoont een overeenkomstige mate van verweerdheid.Vanaf de 18e eeuw werden de figuren lange tijd gezien als de drie wijzen uit het oosten die de ster observeren en de geboortegrot in Bethlehem naderen. De klimop en de vijg die bij de ingang van de grot groeien, zouden naar de komst van Christus verwijzen. De drie wijzen werden inderdaad vaak uitgebeeld als drie mannen die de drie levensfasen symboliseerden, maar volgens latere kunsthistorici geeft deze interpretatie geen afdoende verklaring voor de raadselachtige sfeer van het schilderij. Bovendien is er geen reden om te twijfelen aan de beschrijving van Michiel, die hij zo kort na het ontstaan van het schilderij noteerde.In de loop der tijd zijn er allerlei verschillende identificaties voor de drie mannen voorgesteld, die echter moeilijk te bewijzen zijn. Volgens een van de gangbaardere interpretaties symboliseren de drie filosofen de vooruitgang in het verwerven van kennis. De oude filosoof belichaamt dan (als Plato of Aristoteles) de klassieke oudheid of de middeleeuwse scholastici. De middelste staat voor Arabische geleerden als Avicenna en Averroes. Hij wendt zich tot de oude Griek om diens kennis door te geven. De jonge, zittende figuur is de moderne, empirische renaissancemens die met zijn rug naar de oudere geleerden zit. Hij besluit zelf de natuur te bestuderen en alleen op zijn eigen ogen te vertrouwen. De donkere opening in de rots, die mogelijk verwijst naar Plato's allegorie van de grot, zou dan staan voor alle kennis die nog onbekend is en op ontsluiering wacht.In de jonge filosoof die op de grond zit, is ook de allegorische voorstelling van de melancholie herkend, die vooral bekend is van de prent die Albrecht Dürer enkele jaren later maakte (Melencolia I). In dat geval is juist de frustratie en het onvermogen van de mens om ware kennis te verzamelen het thema van het schilderij – het exacte tegendeel van de interpretatie waarin hij wordt gezien als de moderne, verlichte humanist.

Categorie:Schilderij in het Kunsthistorisches Museum


De_drie_filosofen

Prompt: Hoe verklaart De_drie_filosofen zijn Voorstelling?

De drie figuren zijn op het eerste gezicht wetenschappers. De oude man rechts heeft een passer en een gehavend stuk perkament met daarop de berekeningen van een maansverduistering, terwijl de zittende figuur volgens de beschrijving van Michiel de zonnestralen bestudeert. Echter, de natuur lijkt hun waarnemingen te frustreren. Er is iets vreemds aan het landschap waarin ze zich bevinden. Zo zien we op de achtergrond de zon ondergaan, maar zowel de huizen ervoor als de filosofen worden van links belicht. Dag en nacht lijken elkaar te overlappen. En de vegetatie houdt zich niet aan de seizoenen: kale, uitbottende en groene bomen staan naast elkaar – winter, lente en zomer vinden allemaal tegelijk plaats. Dit wijst erop dat het verstrijken van de tijd in elk geval een van de thema's van het schilderij is, te meer omdat de drie filosofen ook de drie levensfasen van de mens verbeelden: jeugd, volwassenheid en ouderdom. En het gesteente waarop ze staan, vertoont een overeenkomstige mate van verweerdheid.Vanaf de 18e eeuw werden de figuren lange tijd gezien als de drie wijzen uit het oosten die de ster observeren en de geboortegrot in Bethlehem naderen. De klimop en de vijg die bij de ingang van de grot groeien, zouden naar de komst van Christus verwijzen. De drie wijzen werden inderdaad vaak uitgebeeld als drie mannen die de drie levensfasen symboliseerden, maar volgens latere kunsthistorici geeft deze interpretatie geen afdoende verklaring voor de raadselachtige sfeer van het schilderij. Bovendien is er geen reden om te twijfelen aan de beschrijving van Michiel, die hij zo kort na het ontstaan van het schilderij noteerde.In de loop der tijd zijn er allerlei verschillende identificaties voor de drie mannen voorgesteld, die echter moeilijk te bewijzen zijn. Volgens een van de gangbaardere interpretaties symboliseren de drie filosofen de vooruitgang in het verwerven van kennis. De oude filosoof belichaamt dan (als Plato of Aristoteles) de klassieke oudheid of de middeleeuwse scholastici. De middelste staat voor Arabische geleerden als Avicenna en Averroes. Hij wendt zich tot de oude Griek om diens kennis door te geven. De jonge, zittende figuur is de moderne, empirische renaissancemens die met zijn rug naar de oudere geleerden zit. Hij besluit zelf de natuur te bestuderen en alleen op zijn eigen ogen te vertrouwen. De donkere opening in de rots, die mogelijk verwijst naar Plato's allegorie van de grot, zou dan staan voor alle kennis die nog onbekend is en op ontsluiering wacht.In de jonge filosoof die op de grond zit, is ook de allegorische voorstelling van de melancholie herkend, die vooral bekend is van de prent die Albrecht Dürer enkele jaren later maakte (Melencolia I). In dat geval is juist de frustratie en het onvermogen van de mens om ware kennis te verzamelen het thema van het schilderij – het exacte tegendeel van de interpretatie waarin hij wordt gezien als de moderne, verlichte humanist.

Categorie:Schilderij in het Kunsthistorisches Museum


De_drie_filosofen

Prompt: Hoe wordt de Voorstelling besproken in De_drie_filosofen?

De drie figuren zijn op het eerste gezicht wetenschappers. De oude man rechts heeft een passer en een gehavend stuk perkament met daarop de berekeningen van een maansverduistering, terwijl de zittende figuur volgens de beschrijving van Michiel de zonnestralen bestudeert. Echter, de natuur lijkt hun waarnemingen te frustreren. Er is iets vreemds aan het landschap waarin ze zich bevinden. Zo zien we op de achtergrond de zon ondergaan, maar zowel de huizen ervoor als de filosofen worden van links belicht. Dag en nacht lijken elkaar te overlappen. En de vegetatie houdt zich niet aan de seizoenen: kale, uitbottende en groene bomen staan naast elkaar – winter, lente en zomer vinden allemaal tegelijk plaats. Dit wijst erop dat het verstrijken van de tijd in elk geval een van de thema's van het schilderij is, te meer omdat de drie filosofen ook de drie levensfasen van de mens verbeelden: jeugd, volwassenheid en ouderdom. En het gesteente waarop ze staan, vertoont een overeenkomstige mate van verweerdheid.Vanaf de 18e eeuw werden de figuren lange tijd gezien als de drie wijzen uit het oosten die de ster observeren en de geboortegrot in Bethlehem naderen. De klimop en de vijg die bij de ingang van de grot groeien, zouden naar de komst van Christus verwijzen. De drie wijzen werden inderdaad vaak uitgebeeld als drie mannen die de drie levensfasen symboliseerden, maar volgens latere kunsthistorici geeft deze interpretatie geen afdoende verklaring voor de raadselachtige sfeer van het schilderij. Bovendien is er geen reden om te twijfelen aan de beschrijving van Michiel, die hij zo kort na het ontstaan van het schilderij noteerde.In de loop der tijd zijn er allerlei verschillende identificaties voor de drie mannen voorgesteld, die echter moeilijk te bewijzen zijn. Volgens een van de gangbaardere interpretaties symboliseren de drie filosofen de vooruitgang in het verwerven van kennis. De oude filosoof belichaamt dan (als Plato of Aristoteles) de klassieke oudheid of de middeleeuwse scholastici. De middelste staat voor Arabische geleerden als Avicenna en Averroes. Hij wendt zich tot de oude Griek om diens kennis door te geven. De jonge, zittende figuur is de moderne, empirische renaissancemens die met zijn rug naar de oudere geleerden zit. Hij besluit zelf de natuur te bestuderen en alleen op zijn eigen ogen te vertrouwen. De donkere opening in de rots, die mogelijk verwijst naar Plato's allegorie van de grot, zou dan staan voor alle kennis die nog onbekend is en op ontsluiering wacht.In de jonge filosoof die op de grond zit, is ook de allegorische voorstelling van de melancholie herkend, die vooral bekend is van de prent die Albrecht Dürer enkele jaren later maakte (Melencolia I). In dat geval is juist de frustratie en het onvermogen van de mens om ware kennis te verzamelen het thema van het schilderij – het exacte tegendeel van de interpretatie waarin hij wordt gezien als de moderne, verlichte humanist.

Categorie:Schilderij in het Kunsthistorisches Museum


De_drie_filosofen

Prompt: Focus op De_drie_filosofen en leg de Herkomst uit.

Marcantonio Michiel zag het schilderij in 1525 in de collectie van Taddeo Contarini in Venetië. In 1545 was Dario Contarini de eigenaar.In de 17e eeuw kwam het schilderij via Bartolomeo della Nave (1636, Venetië) en Hamilton (1638-1649) in het bezit van aartshertog Leopold Willem. De drie filosofen staat afgebeeld op meerdere schilderijen uit de periode 1639-1650 door David Teniers II waarop de kunstverzameling van de aartshertog in Brussel staat afgebeeld. Hierop is te zien dat het schilderij van Giorgione later aan de linkerkant is ingekort. Het schilderij komt ook voor in het Theatrum pictorium, een catalogus van de collectie met gravures die waren gebaseerd op kleine kopieën van de schilderijen door Teniers. Het schilderij werd via Leopold I onderdeel van de Habsburgse keizerlijke collectie en is sinds 1891 ondergebracht in het Kunsthistorisches Museum in Wenen.

Categorie:Schilderij in het Kunsthistorisches Museum


De_drie_filosofen

Prompt: Verklaar de Herkomst van dit kunstwerk, De_drie_filosofen.

Marcantonio Michiel zag het schilderij in 1525 in de collectie van Taddeo Contarini in Venetië. In 1545 was Dario Contarini de eigenaar.In de 17e eeuw kwam het schilderij via Bartolomeo della Nave (1636, Venetië) en Hamilton (1638-1649) in het bezit van aartshertog Leopold Willem. De drie filosofen staat afgebeeld op meerdere schilderijen uit de periode 1639-1650 door David Teniers II waarop de kunstverzameling van de aartshertog in Brussel staat afgebeeld. Hierop is te zien dat het schilderij van Giorgione later aan de linkerkant is ingekort. Het schilderij komt ook voor in het Theatrum pictorium, een catalogus van de collectie met gravures die waren gebaseerd op kleine kopieën van de schilderijen door Teniers. Het schilderij werd via Leopold I onderdeel van de Habsburgse keizerlijke collectie en is sinds 1891 ondergebracht in het Kunsthistorisches Museum in Wenen.

Categorie:Schilderij in het Kunsthistorisches Museum


De_drie_filosofen

Prompt: Hoe verklaart De_drie_filosofen zijn Herkomst?

Marcantonio Michiel zag het schilderij in 1525 in de collectie van Taddeo Contarini in Venetië. In 1545 was Dario Contarini de eigenaar.In de 17e eeuw kwam het schilderij via Bartolomeo della Nave (1636, Venetië) en Hamilton (1638-1649) in het bezit van aartshertog Leopold Willem. De drie filosofen staat afgebeeld op meerdere schilderijen uit de periode 1639-1650 door David Teniers II waarop de kunstverzameling van de aartshertog in Brussel staat afgebeeld. Hierop is te zien dat het schilderij van Giorgione later aan de linkerkant is ingekort. Het schilderij komt ook voor in het Theatrum pictorium, een catalogus van de collectie met gravures die waren gebaseerd op kleine kopieën van de schilderijen door Teniers. Het schilderij werd via Leopold I onderdeel van de Habsburgse keizerlijke collectie en is sinds 1891 ondergebracht in het Kunsthistorisches Museum in Wenen.

Categorie:Schilderij in het Kunsthistorisches Museum


De_drie_filosofen

Prompt: Hoe wordt de Herkomst besproken in De_drie_filosofen?

Marcantonio Michiel zag het schilderij in 1525 in de collectie van Taddeo Contarini in Venetië. In 1545 was Dario Contarini de eigenaar.In de 17e eeuw kwam het schilderij via Bartolomeo della Nave (1636, Venetië) en Hamilton (1638-1649) in het bezit van aartshertog Leopold Willem. De drie filosofen staat afgebeeld op meerdere schilderijen uit de periode 1639-1650 door David Teniers II waarop de kunstverzameling van de aartshertog in Brussel staat afgebeeld. Hierop is te zien dat het schilderij van Giorgione later aan de linkerkant is ingekort. Het schilderij komt ook voor in het Theatrum pictorium, een catalogus van de collectie met gravures die waren gebaseerd op kleine kopieën van de schilderijen door Teniers. Het schilderij werd via Leopold I onderdeel van de Habsburgse keizerlijke collectie en is sinds 1891 ondergebracht in het Kunsthistorisches Museum in Wenen.

Categorie:Schilderij in het Kunsthistorisches Museum


Augustus_van_Prima_Porta

Prompt: Focus op Augustus_van_Prima_Porta en leg de abstract uit.

De Augustus van Prima Porta is een standbeeld uit de 1e eeuw van de Romeinse keizer Augustus. Het beeld werd op 20 april 1863 in de villa van Augustus' vrouw Livia ontdekt. Na restauratie kreeg het beeld een plek in de nieuwe vleugel (Braccio Nuovo) van het Chiaramonti Museum (onderdeel van de Vaticaanse Musea).

Gekleurde reconstructie van het beeld na onderzoek van de aanwezige pigmenten.

Bestand:Italy-3090 - Caesar Augustus of Prima Porta (5375512570).jpg


Augustus_van_Prima_Porta

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Augustus_van_Prima_Porta.

De Augustus van Prima Porta is een standbeeld uit de 1e eeuw van de Romeinse keizer Augustus. Het beeld werd op 20 april 1863 in de villa van Augustus' vrouw Livia ontdekt. Na restauratie kreeg het beeld een plek in de nieuwe vleugel (Braccio Nuovo) van het Chiaramonti Museum (onderdeel van de Vaticaanse Musea).

Gekleurde reconstructie van het beeld na onderzoek van de aanwezige pigmenten.

Bestand:Italy-3090 - Caesar Augustus of Prima Porta (5375512570).jpg


Augustus_van_Prima_Porta

Prompt: Hoe verklaart Augustus_van_Prima_Porta zijn abstract?

De Augustus van Prima Porta is een standbeeld uit de 1e eeuw van de Romeinse keizer Augustus. Het beeld werd op 20 april 1863 in de villa van Augustus' vrouw Livia ontdekt. Na restauratie kreeg het beeld een plek in de nieuwe vleugel (Braccio Nuovo) van het Chiaramonti Museum (onderdeel van de Vaticaanse Musea).

Gekleurde reconstructie van het beeld na onderzoek van de aanwezige pigmenten.

Bestand:Italy-3090 - Caesar Augustus of Prima Porta (5375512570).jpg


Augustus_van_Prima_Porta

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Augustus_van_Prima_Porta?

De Augustus van Prima Porta is een standbeeld uit de 1e eeuw van de Romeinse keizer Augustus. Het beeld werd op 20 april 1863 in de villa van Augustus' vrouw Livia ontdekt. Na restauratie kreeg het beeld een plek in de nieuwe vleugel (Braccio Nuovo) van het Chiaramonti Museum (onderdeel van de Vaticaanse Musea).

Gekleurde reconstructie van het beeld na onderzoek van de aanwezige pigmenten.

Bestand:Italy-3090 - Caesar Augustus of Prima Porta (5375512570).jpg


Augustus_van_Prima_Porta

Prompt: Focus op Augustus_van_Prima_Porta en leg de Beschrijving uit.

Het 2,08 meter hoge marmeren beeld toont de keizer in de houding van een veldheer die zijn manschappen toespreekt. Zijn geïdealiseerde gezicht straalt eeuwige jeugd uit en zijn kuras toont de symbolen van zijn goddelijke afkomst. Aan de rechtervoet van de keizer heeft de beeldhouwer een Cupido op een dolfijn geplaatst, om het beeld zo meer steun te geven. Cupido is een zoon van Venus, van wie Augustus zei dat hij afstamde.

Gekleurde reconstructie van het beeld na onderzoek van de aanwezige pigmenten.

Bestand:Italy-3090 - Caesar Augustus of Prima Porta (5375512570).jpg


Augustus_van_Prima_Porta

Prompt: Verklaar de Beschrijving van dit kunstwerk, Augustus_van_Prima_Porta.

Het 2,08 meter hoge marmeren beeld toont de keizer in de houding van een veldheer die zijn manschappen toespreekt. Zijn geïdealiseerde gezicht straalt eeuwige jeugd uit en zijn kuras toont de symbolen van zijn goddelijke afkomst. Aan de rechtervoet van de keizer heeft de beeldhouwer een Cupido op een dolfijn geplaatst, om het beeld zo meer steun te geven. Cupido is een zoon van Venus, van wie Augustus zei dat hij afstamde.

Gekleurde reconstructie van het beeld na onderzoek van de aanwezige pigmenten.

Bestand:Italy-3090 - Caesar Augustus of Prima Porta (5375512570).jpg


Augustus_van_Prima_Porta

Prompt: Hoe verklaart Augustus_van_Prima_Porta zijn Beschrijving?

Het 2,08 meter hoge marmeren beeld toont de keizer in de houding van een veldheer die zijn manschappen toespreekt. Zijn geïdealiseerde gezicht straalt eeuwige jeugd uit en zijn kuras toont de symbolen van zijn goddelijke afkomst. Aan de rechtervoet van de keizer heeft de beeldhouwer een Cupido op een dolfijn geplaatst, om het beeld zo meer steun te geven. Cupido is een zoon van Venus, van wie Augustus zei dat hij afstamde.

Gekleurde reconstructie van het beeld na onderzoek van de aanwezige pigmenten.

Bestand:Italy-3090 - Caesar Augustus of Prima Porta (5375512570).jpg


Augustus_van_Prima_Porta

Prompt: Hoe wordt de Beschrijving besproken in Augustus_van_Prima_Porta?

Het 2,08 meter hoge marmeren beeld toont de keizer in de houding van een veldheer die zijn manschappen toespreekt. Zijn geïdealiseerde gezicht straalt eeuwige jeugd uit en zijn kuras toont de symbolen van zijn goddelijke afkomst. Aan de rechtervoet van de keizer heeft de beeldhouwer een Cupido op een dolfijn geplaatst, om het beeld zo meer steun te geven. Cupido is een zoon van Venus, van wie Augustus zei dat hij afstamde.

Gekleurde reconstructie van het beeld na onderzoek van de aanwezige pigmenten.

Bestand:Italy-3090 - Caesar Augustus of Prima Porta (5375512570).jpg


Augustus_van_Prima_Porta

Prompt: Focus op Augustus_van_Prima_Porta en leg de Onderzoek polychromie uit.

Het beeld Augustus van Prima Porta is vanaf de vondst in 1863 belangrijk geweest in het debat rond polychromie in de klassieke kunst. Omdat het beeld was gevormd naar voorbeeld van het Griekse beeld doruphoros en tegelijk een duidelijk Romeins voorkomen had, wordt algemeen aangenomen dat het in zekere zin representatief is voor het kleurgebruik in alle periodes in de Griekse en Romeinse oudheid.In 1886 verscheen de eerste 'ingekleurde' reconstructie, waarna vele varianten volgden. Bij de schoonmaak van het beeld in 1999 werden de pigmenten opnieuw geanalyseerd, op basis waarvan in 2003 opnieuw een reconstructie werd gemaakt. Hoewel het was gebaseerd op uitgebreid onderzoek, werd onder meer de mate van het kleurgebruik van deze reconstructie wel bekritiseerd. Het onderzoek toonde aan dat het kleurenpalet bestond uit zes/zeven kleuren, waaronder vier verschillende tinten rood en bruin. Opvallend is dat het beeld niet volledig was beschilderd. Vermoedelijk is dat enerzijds gebeurd om de figuren op het pantser door het contrast duidelijker naar voren te laten komen. Daarnaast zou een glimmende, ivoorkleurige huid als schoonheidsideaal worden beschouwd, behorend tot die van een held. Het marmer van dit beeld was dan ook van het kostbare Parische marmer (lychnites, afkomstig van Paros), wat enkel voor uitzonderlijke beelden werd gebruikt.

Gekleurde reconstructie van het beeld na onderzoek van de aanwezige pigmenten.

Bestand:Italy-3090 - Caesar Augustus of Prima Porta (5375512570).jpg


Augustus_van_Prima_Porta

Prompt: Verklaar de Onderzoek polychromie van dit kunstwerk, Augustus_van_Prima_Porta.

Het beeld Augustus van Prima Porta is vanaf de vondst in 1863 belangrijk geweest in het debat rond polychromie in de klassieke kunst. Omdat het beeld was gevormd naar voorbeeld van het Griekse beeld doruphoros en tegelijk een duidelijk Romeins voorkomen had, wordt algemeen aangenomen dat het in zekere zin representatief is voor het kleurgebruik in alle periodes in de Griekse en Romeinse oudheid.In 1886 verscheen de eerste 'ingekleurde' reconstructie, waarna vele varianten volgden. Bij de schoonmaak van het beeld in 1999 werden de pigmenten opnieuw geanalyseerd, op basis waarvan in 2003 opnieuw een reconstructie werd gemaakt. Hoewel het was gebaseerd op uitgebreid onderzoek, werd onder meer de mate van het kleurgebruik van deze reconstructie wel bekritiseerd. Het onderzoek toonde aan dat het kleurenpalet bestond uit zes/zeven kleuren, waaronder vier verschillende tinten rood en bruin. Opvallend is dat het beeld niet volledig was beschilderd. Vermoedelijk is dat enerzijds gebeurd om de figuren op het pantser door het contrast duidelijker naar voren te laten komen. Daarnaast zou een glimmende, ivoorkleurige huid als schoonheidsideaal worden beschouwd, behorend tot die van een held. Het marmer van dit beeld was dan ook van het kostbare Parische marmer (lychnites, afkomstig van Paros), wat enkel voor uitzonderlijke beelden werd gebruikt.

Gekleurde reconstructie van het beeld na onderzoek van de aanwezige pigmenten.

Bestand:Italy-3090 - Caesar Augustus of Prima Porta (5375512570).jpg


Augustus_van_Prima_Porta

Prompt: Hoe verklaart Augustus_van_Prima_Porta zijn Onderzoek polychromie?

Het beeld Augustus van Prima Porta is vanaf de vondst in 1863 belangrijk geweest in het debat rond polychromie in de klassieke kunst. Omdat het beeld was gevormd naar voorbeeld van het Griekse beeld doruphoros en tegelijk een duidelijk Romeins voorkomen had, wordt algemeen aangenomen dat het in zekere zin representatief is voor het kleurgebruik in alle periodes in de Griekse en Romeinse oudheid.In 1886 verscheen de eerste 'ingekleurde' reconstructie, waarna vele varianten volgden. Bij de schoonmaak van het beeld in 1999 werden de pigmenten opnieuw geanalyseerd, op basis waarvan in 2003 opnieuw een reconstructie werd gemaakt. Hoewel het was gebaseerd op uitgebreid onderzoek, werd onder meer de mate van het kleurgebruik van deze reconstructie wel bekritiseerd. Het onderzoek toonde aan dat het kleurenpalet bestond uit zes/zeven kleuren, waaronder vier verschillende tinten rood en bruin. Opvallend is dat het beeld niet volledig was beschilderd. Vermoedelijk is dat enerzijds gebeurd om de figuren op het pantser door het contrast duidelijker naar voren te laten komen. Daarnaast zou een glimmende, ivoorkleurige huid als schoonheidsideaal worden beschouwd, behorend tot die van een held. Het marmer van dit beeld was dan ook van het kostbare Parische marmer (lychnites, afkomstig van Paros), wat enkel voor uitzonderlijke beelden werd gebruikt.

Gekleurde reconstructie van het beeld na onderzoek van de aanwezige pigmenten.

Bestand:Italy-3090 - Caesar Augustus of Prima Porta (5375512570).jpg


Augustus_van_Prima_Porta

Prompt: Hoe wordt de Onderzoek polychromie besproken in Augustus_van_Prima_Porta?

Het beeld Augustus van Prima Porta is vanaf de vondst in 1863 belangrijk geweest in het debat rond polychromie in de klassieke kunst. Omdat het beeld was gevormd naar voorbeeld van het Griekse beeld doruphoros en tegelijk een duidelijk Romeins voorkomen had, wordt algemeen aangenomen dat het in zekere zin representatief is voor het kleurgebruik in alle periodes in de Griekse en Romeinse oudheid.In 1886 verscheen de eerste 'ingekleurde' reconstructie, waarna vele varianten volgden. Bij de schoonmaak van het beeld in 1999 werden de pigmenten opnieuw geanalyseerd, op basis waarvan in 2003 opnieuw een reconstructie werd gemaakt. Hoewel het was gebaseerd op uitgebreid onderzoek, werd onder meer de mate van het kleurgebruik van deze reconstructie wel bekritiseerd. Het onderzoek toonde aan dat het kleurenpalet bestond uit zes/zeven kleuren, waaronder vier verschillende tinten rood en bruin. Opvallend is dat het beeld niet volledig was beschilderd. Vermoedelijk is dat enerzijds gebeurd om de figuren op het pantser door het contrast duidelijker naar voren te laten komen. Daarnaast zou een glimmende, ivoorkleurige huid als schoonheidsideaal worden beschouwd, behorend tot die van een held. Het marmer van dit beeld was dan ook van het kostbare Parische marmer (lychnites, afkomstig van Paros), wat enkel voor uitzonderlijke beelden werd gebruikt.

Gekleurde reconstructie van het beeld na onderzoek van de aanwezige pigmenten.

Bestand:Italy-3090 - Caesar Augustus of Prima Porta (5375512570).jpg


Venus_van_Urbino

Prompt: Focus op Venus_van_Urbino en leg de abstract uit.

Venus van Urbino (Italiaans: Venere di Urbino) is een schilderij van de Italiaanse renaissanceschilder Titiaan, gemaakt in 1538. De titel refereert aan de godin der liefde, maar in feite beeldt hij een gewone aardse vrouw af, erotiserend naakt, in een huiselijke omgeving. Het werk bevindt zich in de collectie van het Uffizi te Florence.

Bestand:Giorgione - Sleeping Venus - Google Art Project 2.jpg

Bestand:Edouard Manet - Olympia - Google Art Project 4.jpg


Venus_van_Urbino

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Venus_van_Urbino.

Venus van Urbino (Italiaans: Venere di Urbino) is een schilderij van de Italiaanse renaissanceschilder Titiaan, gemaakt in 1538. De titel refereert aan de godin der liefde, maar in feite beeldt hij een gewone aardse vrouw af, erotiserend naakt, in een huiselijke omgeving. Het werk bevindt zich in de collectie van het Uffizi te Florence.

Bestand:Giorgione - Sleeping Venus - Google Art Project 2.jpg

Bestand:Edouard Manet - Olympia - Google Art Project 4.jpg


Venus_van_Urbino

Prompt: Hoe verklaart Venus_van_Urbino zijn abstract?

Venus van Urbino (Italiaans: Venere di Urbino) is een schilderij van de Italiaanse renaissanceschilder Titiaan, gemaakt in 1538. De titel refereert aan de godin der liefde, maar in feite beeldt hij een gewone aardse vrouw af, erotiserend naakt, in een huiselijke omgeving. Het werk bevindt zich in de collectie van het Uffizi te Florence.

Bestand:Giorgione - Sleeping Venus - Google Art Project 2.jpg

Bestand:Edouard Manet - Olympia - Google Art Project 4.jpg


Venus_van_Urbino

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Venus_van_Urbino?

Venus van Urbino (Italiaans: Venere di Urbino) is een schilderij van de Italiaanse renaissanceschilder Titiaan, gemaakt in 1538. De titel refereert aan de godin der liefde, maar in feite beeldt hij een gewone aardse vrouw af, erotiserend naakt, in een huiselijke omgeving. Het werk bevindt zich in de collectie van het Uffizi te Florence.

Bestand:Giorgione - Sleeping Venus - Google Art Project 2.jpg

Bestand:Edouard Manet - Olympia - Google Art Project 4.jpg


Venus_van_Urbino

Prompt: Focus op Venus_van_Urbino en leg de Context uit.

Titiaan schilderde diverse Venussen, liggend, staand, soms alleen, soms met andere figuren, maar bijna altijd naakt. Het kenmerkt de toenmalige tijdsgeest in Italië, waarin steeds meer plaats kwam voor realistische naakten, ook buiten een Bijbelse context (Adam en Eva). Probleem was echter om modellen te vinden. Kunstenaars gebruikten hun echtgenotes of geliefden, of ze huurden een prostituee in. Ook van Titiaan is bekend dat hij veel maîtresses had, die hij ook regelmatig gebruikte als model, maar met betrekking tot De Venus van Urbino is altijd onbepaald gebleven wie voor het werk poseerde. Gezien de vrijpostige pose is wel geopperd dat het gewoon ook een ingehuurde prostituee zou kunnen zijn. Prostitutie was een wijdverbreid fenomeen in het toenmalige Italië.

Bestand:Giorgione - Sleeping Venus - Google Art Project 2.jpg

Bestand:Edouard Manet - Olympia - Google Art Project 4.jpg


Venus_van_Urbino

Prompt: Verklaar de Context van dit kunstwerk, Venus_van_Urbino.

Titiaan schilderde diverse Venussen, liggend, staand, soms alleen, soms met andere figuren, maar bijna altijd naakt. Het kenmerkt de toenmalige tijdsgeest in Italië, waarin steeds meer plaats kwam voor realistische naakten, ook buiten een Bijbelse context (Adam en Eva). Probleem was echter om modellen te vinden. Kunstenaars gebruikten hun echtgenotes of geliefden, of ze huurden een prostituee in. Ook van Titiaan is bekend dat hij veel maîtresses had, die hij ook regelmatig gebruikte als model, maar met betrekking tot De Venus van Urbino is altijd onbepaald gebleven wie voor het werk poseerde. Gezien de vrijpostige pose is wel geopperd dat het gewoon ook een ingehuurde prostituee zou kunnen zijn. Prostitutie was een wijdverbreid fenomeen in het toenmalige Italië.

Bestand:Giorgione - Sleeping Venus - Google Art Project 2.jpg

Bestand:Edouard Manet - Olympia - Google Art Project 4.jpg


Venus_van_Urbino

Prompt: Hoe verklaart Venus_van_Urbino zijn Context?

Titiaan schilderde diverse Venussen, liggend, staand, soms alleen, soms met andere figuren, maar bijna altijd naakt. Het kenmerkt de toenmalige tijdsgeest in Italië, waarin steeds meer plaats kwam voor realistische naakten, ook buiten een Bijbelse context (Adam en Eva). Probleem was echter om modellen te vinden. Kunstenaars gebruikten hun echtgenotes of geliefden, of ze huurden een prostituee in. Ook van Titiaan is bekend dat hij veel maîtresses had, die hij ook regelmatig gebruikte als model, maar met betrekking tot De Venus van Urbino is altijd onbepaald gebleven wie voor het werk poseerde. Gezien de vrijpostige pose is wel geopperd dat het gewoon ook een ingehuurde prostituee zou kunnen zijn. Prostitutie was een wijdverbreid fenomeen in het toenmalige Italië.

Bestand:Giorgione - Sleeping Venus - Google Art Project 2.jpg

Bestand:Edouard Manet - Olympia - Google Art Project 4.jpg


Venus_van_Urbino

Prompt: Hoe wordt de Context besproken in Venus_van_Urbino?

Titiaan schilderde diverse Venussen, liggend, staand, soms alleen, soms met andere figuren, maar bijna altijd naakt. Het kenmerkt de toenmalige tijdsgeest in Italië, waarin steeds meer plaats kwam voor realistische naakten, ook buiten een Bijbelse context (Adam en Eva). Probleem was echter om modellen te vinden. Kunstenaars gebruikten hun echtgenotes of geliefden, of ze huurden een prostituee in. Ook van Titiaan is bekend dat hij veel maîtresses had, die hij ook regelmatig gebruikte als model, maar met betrekking tot De Venus van Urbino is altijd onbepaald gebleven wie voor het werk poseerde. Gezien de vrijpostige pose is wel geopperd dat het gewoon ook een ingehuurde prostituee zou kunnen zijn. Prostitutie was een wijdverbreid fenomeen in het toenmalige Italië.

Bestand:Giorgione - Sleeping Venus - Google Art Project 2.jpg

Bestand:Edouard Manet - Olympia - Google Art Project 4.jpg


Venus_van_Urbino

Prompt: Focus op Venus_van_Urbino en leg de Afbeelding uit.

Titiaan werkte veel in opdracht en maakte het hier besproken Venusportret voor Guidobaldo II della Rovere (1514-1574), de latere hertog van Urbino, aan wie het werk zijn titel ontleent. Geopperd is wel dat het werk oorspronkelijk bedoeld was als decoratie van een interieurkist ("cassone"), als cadeau voor zijn jonge vrouw Giulia Varano (1523-1577), volgens sommige kunsthistorici mogelijk ter ere van zijn huwelijk in 1534. Guidobaldo zou ook later nog diverse andere werken van Titiaan afnemen.Voor de pose werd Titiaan geïnspireerd door de Slapende Venus (1510) van zijn vriend en leermeester Giorgione, een schilderij dat hij volgens de overlevering na diens dood heeft afgemaakt. Afwijkend is de setting, binnenshuis, waar Giorgione zijn Venus in een idyllisch Italiaans landschap plaatst. Ook anders zijn de geopende ogen in het werk van Titiaan.De titel Venus van Urbino werd pas in 1567 door Vasari toegekend. Guidobaldo refereerde eerder aan het werk met Donna nuda. Titiaan schildert in feite ook een gewone aardse vrouw, zonder goddelijke attributen, bewust van haar schoonheid en seksuele aantrekkingskracht. De kleine borsten en de enigszins bolle buik zijn conform het toenmalige schoonheidsideaal. De uitdrukking van haar gewelfde lippen en amandelvormige ogen is veelzeggend en bijna provocerend. Geheel naakt, uitgebeeld in een sfumato-techniek, ligt ze languit op een rustbank. De warme gloed van haar huid wordt versterkt door de gouden en roomkleurige tinten in laken en de kussens achter haar, alsook door het rood-goude "Titiaanse" haar dat in golven over haar schouders valt, weergegeven met een grote technische vaardigheid. Het smaragdgroene gordijn, dat de achtergrond in tweeën deelt, vormt een koel en donker contrast met de huid, terwijl de plooien ervan de zinnelijke lijnen van haar lichaam accentueren. Ze draagt diverse sieraden: een ring, een armband, vlak bij haar wang vangt een oorbel het licht. Haar linkerhand bedekt haar lies en schaamstreek. In haar rechterhand houdt ze enkele rode rozen, die symbool staan voor de liefde waarmee Venus geassocieerd wordt.Bijzonder is de invulling van de achtergrond, waar de rode en groene kleuren zich herhalen in diverse accenten. Door een groot open venster valt het zomerlicht de kamer binnen en doet de stoffen, wandkleden en ornamenten oplichten. De activiteit van de dienstmeisjes achterin, druk bezig met een klerenkist, contrasteert met de lome pose van de liggende Venus, welke op haar beurt weer wordt versterkt door het slapende hondje aan het voeteneinde. Daarbij wordt het bezig zijn met een klerenkist ook wel geduid als een symbool voor huiselijkheid en moederschap, terwijl het hondje beschouwd kan worden als symbool voor vruchtbaarheid in het huwelijk.Vaak is ook gespeculeerd over een nog diepere allegorische betekenis van het schilderij, waarbij wel een verband is gelegd met de seksuele opvoeding van de minderjarige bruid van de hertog van Urbino, die ten tijde van het - gearrangeerde - huwelijk in 1534 nog maar 11 of 12 jaar oud was. Het zou aangeven dat de vrouw binnen het huwelijk de wensen van haar man moet vervullen Een iets andere hypothese is dat de schilder, door het plaatsen van zijn naakt in een huiselijke omgeving, aan wilde geven dat seksueel plezier ook binnen het huwelijk kon worden gevonden.Titiaans Venus van Urbino zou later vele kunstschilders inspireren tot vergelijkbare, vaak provocerende werken, met Manets Olympia als meest bekende voorbeeld. Lucian Freud maakte een werk dat gebaseerd was op zowel Titiaans als Manets voorbeeld.

Bestand:Giorgione - Sleeping Venus - Google Art Project 2.jpg

Bestand:Edouard Manet - Olympia - Google Art Project 4.jpg


Venus_van_Urbino

Prompt: Verklaar de Afbeelding van dit kunstwerk, Venus_van_Urbino.

Titiaan werkte veel in opdracht en maakte het hier besproken Venusportret voor Guidobaldo II della Rovere (1514-1574), de latere hertog van Urbino, aan wie het werk zijn titel ontleent. Geopperd is wel dat het werk oorspronkelijk bedoeld was als decoratie van een interieurkist ("cassone"), als cadeau voor zijn jonge vrouw Giulia Varano (1523-1577), volgens sommige kunsthistorici mogelijk ter ere van zijn huwelijk in 1534. Guidobaldo zou ook later nog diverse andere werken van Titiaan afnemen.Voor de pose werd Titiaan geïnspireerd door de Slapende Venus (1510) van zijn vriend en leermeester Giorgione, een schilderij dat hij volgens de overlevering na diens dood heeft afgemaakt. Afwijkend is de setting, binnenshuis, waar Giorgione zijn Venus in een idyllisch Italiaans landschap plaatst. Ook anders zijn de geopende ogen in het werk van Titiaan.De titel Venus van Urbino werd pas in 1567 door Vasari toegekend. Guidobaldo refereerde eerder aan het werk met Donna nuda. Titiaan schildert in feite ook een gewone aardse vrouw, zonder goddelijke attributen, bewust van haar schoonheid en seksuele aantrekkingskracht. De kleine borsten en de enigszins bolle buik zijn conform het toenmalige schoonheidsideaal. De uitdrukking van haar gewelfde lippen en amandelvormige ogen is veelzeggend en bijna provocerend. Geheel naakt, uitgebeeld in een sfumato-techniek, ligt ze languit op een rustbank. De warme gloed van haar huid wordt versterkt door de gouden en roomkleurige tinten in laken en de kussens achter haar, alsook door het rood-goude "Titiaanse" haar dat in golven over haar schouders valt, weergegeven met een grote technische vaardigheid. Het smaragdgroene gordijn, dat de achtergrond in tweeën deelt, vormt een koel en donker contrast met de huid, terwijl de plooien ervan de zinnelijke lijnen van haar lichaam accentueren. Ze draagt diverse sieraden: een ring, een armband, vlak bij haar wang vangt een oorbel het licht. Haar linkerhand bedekt haar lies en schaamstreek. In haar rechterhand houdt ze enkele rode rozen, die symbool staan voor de liefde waarmee Venus geassocieerd wordt.Bijzonder is de invulling van de achtergrond, waar de rode en groene kleuren zich herhalen in diverse accenten. Door een groot open venster valt het zomerlicht de kamer binnen en doet de stoffen, wandkleden en ornamenten oplichten. De activiteit van de dienstmeisjes achterin, druk bezig met een klerenkist, contrasteert met de lome pose van de liggende Venus, welke op haar beurt weer wordt versterkt door het slapende hondje aan het voeteneinde. Daarbij wordt het bezig zijn met een klerenkist ook wel geduid als een symbool voor huiselijkheid en moederschap, terwijl het hondje beschouwd kan worden als symbool voor vruchtbaarheid in het huwelijk.Vaak is ook gespeculeerd over een nog diepere allegorische betekenis van het schilderij, waarbij wel een verband is gelegd met de seksuele opvoeding van de minderjarige bruid van de hertog van Urbino, die ten tijde van het - gearrangeerde - huwelijk in 1534 nog maar 11 of 12 jaar oud was. Het zou aangeven dat de vrouw binnen het huwelijk de wensen van haar man moet vervullen Een iets andere hypothese is dat de schilder, door het plaatsen van zijn naakt in een huiselijke omgeving, aan wilde geven dat seksueel plezier ook binnen het huwelijk kon worden gevonden.Titiaans Venus van Urbino zou later vele kunstschilders inspireren tot vergelijkbare, vaak provocerende werken, met Manets Olympia als meest bekende voorbeeld. Lucian Freud maakte een werk dat gebaseerd was op zowel Titiaans als Manets voorbeeld.

Bestand:Giorgione - Sleeping Venus - Google Art Project 2.jpg

Bestand:Edouard Manet - Olympia - Google Art Project 4.jpg


Venus_van_Urbino

Prompt: Hoe verklaart Venus_van_Urbino zijn Afbeelding?

Titiaan werkte veel in opdracht en maakte het hier besproken Venusportret voor Guidobaldo II della Rovere (1514-1574), de latere hertog van Urbino, aan wie het werk zijn titel ontleent. Geopperd is wel dat het werk oorspronkelijk bedoeld was als decoratie van een interieurkist ("cassone"), als cadeau voor zijn jonge vrouw Giulia Varano (1523-1577), volgens sommige kunsthistorici mogelijk ter ere van zijn huwelijk in 1534. Guidobaldo zou ook later nog diverse andere werken van Titiaan afnemen.Voor de pose werd Titiaan geïnspireerd door de Slapende Venus (1510) van zijn vriend en leermeester Giorgione, een schilderij dat hij volgens de overlevering na diens dood heeft afgemaakt. Afwijkend is de setting, binnenshuis, waar Giorgione zijn Venus in een idyllisch Italiaans landschap plaatst. Ook anders zijn de geopende ogen in het werk van Titiaan.De titel Venus van Urbino werd pas in 1567 door Vasari toegekend. Guidobaldo refereerde eerder aan het werk met Donna nuda. Titiaan schildert in feite ook een gewone aardse vrouw, zonder goddelijke attributen, bewust van haar schoonheid en seksuele aantrekkingskracht. De kleine borsten en de enigszins bolle buik zijn conform het toenmalige schoonheidsideaal. De uitdrukking van haar gewelfde lippen en amandelvormige ogen is veelzeggend en bijna provocerend. Geheel naakt, uitgebeeld in een sfumato-techniek, ligt ze languit op een rustbank. De warme gloed van haar huid wordt versterkt door de gouden en roomkleurige tinten in laken en de kussens achter haar, alsook door het rood-goude "Titiaanse" haar dat in golven over haar schouders valt, weergegeven met een grote technische vaardigheid. Het smaragdgroene gordijn, dat de achtergrond in tweeën deelt, vormt een koel en donker contrast met de huid, terwijl de plooien ervan de zinnelijke lijnen van haar lichaam accentueren. Ze draagt diverse sieraden: een ring, een armband, vlak bij haar wang vangt een oorbel het licht. Haar linkerhand bedekt haar lies en schaamstreek. In haar rechterhand houdt ze enkele rode rozen, die symbool staan voor de liefde waarmee Venus geassocieerd wordt.Bijzonder is de invulling van de achtergrond, waar de rode en groene kleuren zich herhalen in diverse accenten. Door een groot open venster valt het zomerlicht de kamer binnen en doet de stoffen, wandkleden en ornamenten oplichten. De activiteit van de dienstmeisjes achterin, druk bezig met een klerenkist, contrasteert met de lome pose van de liggende Venus, welke op haar beurt weer wordt versterkt door het slapende hondje aan het voeteneinde. Daarbij wordt het bezig zijn met een klerenkist ook wel geduid als een symbool voor huiselijkheid en moederschap, terwijl het hondje beschouwd kan worden als symbool voor vruchtbaarheid in het huwelijk.Vaak is ook gespeculeerd over een nog diepere allegorische betekenis van het schilderij, waarbij wel een verband is gelegd met de seksuele opvoeding van de minderjarige bruid van de hertog van Urbino, die ten tijde van het - gearrangeerde - huwelijk in 1534 nog maar 11 of 12 jaar oud was. Het zou aangeven dat de vrouw binnen het huwelijk de wensen van haar man moet vervullen Een iets andere hypothese is dat de schilder, door het plaatsen van zijn naakt in een huiselijke omgeving, aan wilde geven dat seksueel plezier ook binnen het huwelijk kon worden gevonden.Titiaans Venus van Urbino zou later vele kunstschilders inspireren tot vergelijkbare, vaak provocerende werken, met Manets Olympia als meest bekende voorbeeld. Lucian Freud maakte een werk dat gebaseerd was op zowel Titiaans als Manets voorbeeld.

Bestand:Giorgione - Sleeping Venus - Google Art Project 2.jpg

Bestand:Edouard Manet - Olympia - Google Art Project 4.jpg


Venus_van_Urbino

Prompt: Hoe wordt de Afbeelding besproken in Venus_van_Urbino?

Titiaan werkte veel in opdracht en maakte het hier besproken Venusportret voor Guidobaldo II della Rovere (1514-1574), de latere hertog van Urbino, aan wie het werk zijn titel ontleent. Geopperd is wel dat het werk oorspronkelijk bedoeld was als decoratie van een interieurkist ("cassone"), als cadeau voor zijn jonge vrouw Giulia Varano (1523-1577), volgens sommige kunsthistorici mogelijk ter ere van zijn huwelijk in 1534. Guidobaldo zou ook later nog diverse andere werken van Titiaan afnemen.Voor de pose werd Titiaan geïnspireerd door de Slapende Venus (1510) van zijn vriend en leermeester Giorgione, een schilderij dat hij volgens de overlevering na diens dood heeft afgemaakt. Afwijkend is de setting, binnenshuis, waar Giorgione zijn Venus in een idyllisch Italiaans landschap plaatst. Ook anders zijn de geopende ogen in het werk van Titiaan.De titel Venus van Urbino werd pas in 1567 door Vasari toegekend. Guidobaldo refereerde eerder aan het werk met Donna nuda. Titiaan schildert in feite ook een gewone aardse vrouw, zonder goddelijke attributen, bewust van haar schoonheid en seksuele aantrekkingskracht. De kleine borsten en de enigszins bolle buik zijn conform het toenmalige schoonheidsideaal. De uitdrukking van haar gewelfde lippen en amandelvormige ogen is veelzeggend en bijna provocerend. Geheel naakt, uitgebeeld in een sfumato-techniek, ligt ze languit op een rustbank. De warme gloed van haar huid wordt versterkt door de gouden en roomkleurige tinten in laken en de kussens achter haar, alsook door het rood-goude "Titiaanse" haar dat in golven over haar schouders valt, weergegeven met een grote technische vaardigheid. Het smaragdgroene gordijn, dat de achtergrond in tweeën deelt, vormt een koel en donker contrast met de huid, terwijl de plooien ervan de zinnelijke lijnen van haar lichaam accentueren. Ze draagt diverse sieraden: een ring, een armband, vlak bij haar wang vangt een oorbel het licht. Haar linkerhand bedekt haar lies en schaamstreek. In haar rechterhand houdt ze enkele rode rozen, die symbool staan voor de liefde waarmee Venus geassocieerd wordt.Bijzonder is de invulling van de achtergrond, waar de rode en groene kleuren zich herhalen in diverse accenten. Door een groot open venster valt het zomerlicht de kamer binnen en doet de stoffen, wandkleden en ornamenten oplichten. De activiteit van de dienstmeisjes achterin, druk bezig met een klerenkist, contrasteert met de lome pose van de liggende Venus, welke op haar beurt weer wordt versterkt door het slapende hondje aan het voeteneinde. Daarbij wordt het bezig zijn met een klerenkist ook wel geduid als een symbool voor huiselijkheid en moederschap, terwijl het hondje beschouwd kan worden als symbool voor vruchtbaarheid in het huwelijk.Vaak is ook gespeculeerd over een nog diepere allegorische betekenis van het schilderij, waarbij wel een verband is gelegd met de seksuele opvoeding van de minderjarige bruid van de hertog van Urbino, die ten tijde van het - gearrangeerde - huwelijk in 1534 nog maar 11 of 12 jaar oud was. Het zou aangeven dat de vrouw binnen het huwelijk de wensen van haar man moet vervullen Een iets andere hypothese is dat de schilder, door het plaatsen van zijn naakt in een huiselijke omgeving, aan wilde geven dat seksueel plezier ook binnen het huwelijk kon worden gevonden.Titiaans Venus van Urbino zou later vele kunstschilders inspireren tot vergelijkbare, vaak provocerende werken, met Manets Olympia als meest bekende voorbeeld. Lucian Freud maakte een werk dat gebaseerd was op zowel Titiaans als Manets voorbeeld.

Bestand:Giorgione - Sleeping Venus - Google Art Project 2.jpg

Bestand:Edouard Manet - Olympia - Google Art Project 4.jpg


De_kerk_van_Auvers

Prompt: Focus op De_kerk_van_Auvers en leg de abstract uit.

De kerk van Auvers is een schilderij van Vincent van Gogh. Hij schilderde de gotische dorpskerk omstreeks 5 juni 1890. Het schilderij is olieverf op doek en is 94 x 74 cm groot.

Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh

Categorie:Schilderij in het Musée d'Orsay


De_kerk_van_Auvers

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, De_kerk_van_Auvers.

De kerk van Auvers is een schilderij van Vincent van Gogh. Hij schilderde de gotische dorpskerk omstreeks 5 juni 1890. Het schilderij is olieverf op doek en is 94 x 74 cm groot.

Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh

Categorie:Schilderij in het Musée d'Orsay


De_kerk_van_Auvers

Prompt: Hoe verklaart De_kerk_van_Auvers zijn abstract?

De kerk van Auvers is een schilderij van Vincent van Gogh. Hij schilderde de gotische dorpskerk omstreeks 5 juni 1890. Het schilderij is olieverf op doek en is 94 x 74 cm groot.

Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh

Categorie:Schilderij in het Musée d'Orsay


De_kerk_van_Auvers

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in De_kerk_van_Auvers?

De kerk van Auvers is een schilderij van Vincent van Gogh. Hij schilderde de gotische dorpskerk omstreeks 5 juni 1890. Het schilderij is olieverf op doek en is 94 x 74 cm groot.

Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh

Categorie:Schilderij in het Musée d'Orsay


De_kerk_van_Auvers

Prompt: Focus op De_kerk_van_Auvers en leg de De vorm uit.

De weergave is expressief maar toch realistisch. Van Gogh heeft op zijn eigen manier het gebouw zuiver en realistisch weergegeven. Toch is de gevoelsexpressie van de vorm dynamisch. Doordat Van Gogh enkel gebruikmaakt van organische lijnen zit er beweging in het schilderij. Bovendien zorgen alle afzonderlijke penseelhalen die de typische stijl van Van Gogh kenmerken voor dynamiek.

Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh

Categorie:Schilderij in het Musée d'Orsay


De_kerk_van_Auvers

Prompt: Verklaar de De vorm van dit kunstwerk, De_kerk_van_Auvers.

De weergave is expressief maar toch realistisch. Van Gogh heeft op zijn eigen manier het gebouw zuiver en realistisch weergegeven. Toch is de gevoelsexpressie van de vorm dynamisch. Doordat Van Gogh enkel gebruikmaakt van organische lijnen zit er beweging in het schilderij. Bovendien zorgen alle afzonderlijke penseelhalen die de typische stijl van Van Gogh kenmerken voor dynamiek.

Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh

Categorie:Schilderij in het Musée d'Orsay


De_kerk_van_Auvers

Prompt: Hoe verklaart De_kerk_van_Auvers zijn De vorm?

De weergave is expressief maar toch realistisch. Van Gogh heeft op zijn eigen manier het gebouw zuiver en realistisch weergegeven. Toch is de gevoelsexpressie van de vorm dynamisch. Doordat Van Gogh enkel gebruikmaakt van organische lijnen zit er beweging in het schilderij. Bovendien zorgen alle afzonderlijke penseelhalen die de typische stijl van Van Gogh kenmerken voor dynamiek.

Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh

Categorie:Schilderij in het Musée d'Orsay


De_kerk_van_Auvers

Prompt: Hoe wordt de De vorm besproken in De_kerk_van_Auvers?

De weergave is expressief maar toch realistisch. Van Gogh heeft op zijn eigen manier het gebouw zuiver en realistisch weergegeven. Toch is de gevoelsexpressie van de vorm dynamisch. Doordat Van Gogh enkel gebruikmaakt van organische lijnen zit er beweging in het schilderij. Bovendien zorgen alle afzonderlijke penseelhalen die de typische stijl van Van Gogh kenmerken voor dynamiek.

Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh

Categorie:Schilderij in het Musée d'Orsay


De_kerk_van_Auvers

Prompt: Focus op De_kerk_van_Auvers en leg de De kleur uit.

De monochrome kleuren blauw en groen zorgen voor een koud contrast omdat ze allebei tot dezelfde kleurfamilie behoren. Door het gebruik van de complementaire kleuren oranje en blauw ontstaat er toch een gematigd effect. Ook in het kleurgebruik komt de expressiviteit terug. Door de lucht blauwer te maken en het gras groener wordt het schilderij veel intenser en wordt de expressie vergroot. Van Gogh maakt veelvuldig gebruik van dezelfde kleuren, toch is geen enkele streep van exact dezelfde kleur. Dit maakt de gevoelsexpressie van de kleur dynamisch. Bijna alle kleuren hebben als primaire kleur blauw wat het schilderij toch een droevige en sombere indruk geeft. Zelfs het relatief felle en opgewekte oranje kan geen verandering brengen in de overwegend droevige sfeer.

Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh

Categorie:Schilderij in het Musée d'Orsay


De_kerk_van_Auvers

Prompt: Verklaar de De kleur van dit kunstwerk, De_kerk_van_Auvers.

De monochrome kleuren blauw en groen zorgen voor een koud contrast omdat ze allebei tot dezelfde kleurfamilie behoren. Door het gebruik van de complementaire kleuren oranje en blauw ontstaat er toch een gematigd effect. Ook in het kleurgebruik komt de expressiviteit terug. Door de lucht blauwer te maken en het gras groener wordt het schilderij veel intenser en wordt de expressie vergroot. Van Gogh maakt veelvuldig gebruik van dezelfde kleuren, toch is geen enkele streep van exact dezelfde kleur. Dit maakt de gevoelsexpressie van de kleur dynamisch. Bijna alle kleuren hebben als primaire kleur blauw wat het schilderij toch een droevige en sombere indruk geeft. Zelfs het relatief felle en opgewekte oranje kan geen verandering brengen in de overwegend droevige sfeer.

Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh

Categorie:Schilderij in het Musée d'Orsay


De_kerk_van_Auvers

Prompt: Hoe verklaart De_kerk_van_Auvers zijn De kleur?

De monochrome kleuren blauw en groen zorgen voor een koud contrast omdat ze allebei tot dezelfde kleurfamilie behoren. Door het gebruik van de complementaire kleuren oranje en blauw ontstaat er toch een gematigd effect. Ook in het kleurgebruik komt de expressiviteit terug. Door de lucht blauwer te maken en het gras groener wordt het schilderij veel intenser en wordt de expressie vergroot. Van Gogh maakt veelvuldig gebruik van dezelfde kleuren, toch is geen enkele streep van exact dezelfde kleur. Dit maakt de gevoelsexpressie van de kleur dynamisch. Bijna alle kleuren hebben als primaire kleur blauw wat het schilderij toch een droevige en sombere indruk geeft. Zelfs het relatief felle en opgewekte oranje kan geen verandering brengen in de overwegend droevige sfeer.

Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh

Categorie:Schilderij in het Musée d'Orsay


De_kerk_van_Auvers

Prompt: Hoe wordt de De kleur besproken in De_kerk_van_Auvers?

De monochrome kleuren blauw en groen zorgen voor een koud contrast omdat ze allebei tot dezelfde kleurfamilie behoren. Door het gebruik van de complementaire kleuren oranje en blauw ontstaat er toch een gematigd effect. Ook in het kleurgebruik komt de expressiviteit terug. Door de lucht blauwer te maken en het gras groener wordt het schilderij veel intenser en wordt de expressie vergroot. Van Gogh maakt veelvuldig gebruik van dezelfde kleuren, toch is geen enkele streep van exact dezelfde kleur. Dit maakt de gevoelsexpressie van de kleur dynamisch. Bijna alle kleuren hebben als primaire kleur blauw wat het schilderij toch een droevige en sombere indruk geeft. Zelfs het relatief felle en opgewekte oranje kan geen verandering brengen in de overwegend droevige sfeer.

Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh

Categorie:Schilderij in het Musée d'Orsay


De_kerk_van_Auvers

Prompt: Focus op De_kerk_van_Auvers en leg de De compositie uit.

Om de kerk te kunnen centreren in het schilderij, heeft Van Gogh gebruikgemaakt van de gulden snede. Deze loopt van links naar rechts langs de basis van de kerk. De aandacht gaat hierdoor naar de kerk.Een minder belangrijke compositiesamenstelling is de ruimte-indeling. Door de overwegend horizontale lijnen, straalt het kunstwerk rust uit. De verticale lijnen zorgen voor een eerder statisch gevoel. Ook de asymmetrische ruimte-indeling komt hier in voor. Dit maakt het schilderij dynamisch en onrustig.Van Gogh schilderde dit kerkje vlak voor zijn dood. In deze periode van zijn leven was hij erg rustig doordat Auvers een rustgevende invloed op hem had. Zo schreef hij in een van zijn brieven: 'Ik weet bijna zeker dat ik in die doeken datgene heb verwoord wat ik niet in woorden kan uitdrukken, nl. hoe gezond en hartversterkend ik het platteland vind.' Een vriend uit dit dorp, dokter Gachet, had hem aangeraden zich niet zozeer op zijn ziekte te concentreren maar zich vooral op de schilderkunst te richten. Hierdoor produceerde hij bijna iedere dag een nieuw schilderij. Na zijn zelfmoord werd Van Gogh ook begraven bij dit kerkje.

Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh

Categorie:Schilderij in het Musée d'Orsay


De_kerk_van_Auvers

Prompt: Verklaar de De compositie van dit kunstwerk, De_kerk_van_Auvers.

Om de kerk te kunnen centreren in het schilderij, heeft Van Gogh gebruikgemaakt van de gulden snede. Deze loopt van links naar rechts langs de basis van de kerk. De aandacht gaat hierdoor naar de kerk.Een minder belangrijke compositiesamenstelling is de ruimte-indeling. Door de overwegend horizontale lijnen, straalt het kunstwerk rust uit. De verticale lijnen zorgen voor een eerder statisch gevoel. Ook de asymmetrische ruimte-indeling komt hier in voor. Dit maakt het schilderij dynamisch en onrustig.Van Gogh schilderde dit kerkje vlak voor zijn dood. In deze periode van zijn leven was hij erg rustig doordat Auvers een rustgevende invloed op hem had. Zo schreef hij in een van zijn brieven: 'Ik weet bijna zeker dat ik in die doeken datgene heb verwoord wat ik niet in woorden kan uitdrukken, nl. hoe gezond en hartversterkend ik het platteland vind.' Een vriend uit dit dorp, dokter Gachet, had hem aangeraden zich niet zozeer op zijn ziekte te concentreren maar zich vooral op de schilderkunst te richten. Hierdoor produceerde hij bijna iedere dag een nieuw schilderij. Na zijn zelfmoord werd Van Gogh ook begraven bij dit kerkje.

Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh

Categorie:Schilderij in het Musée d'Orsay


De_kerk_van_Auvers

Prompt: Hoe verklaart De_kerk_van_Auvers zijn De compositie?

Om de kerk te kunnen centreren in het schilderij, heeft Van Gogh gebruikgemaakt van de gulden snede. Deze loopt van links naar rechts langs de basis van de kerk. De aandacht gaat hierdoor naar de kerk.Een minder belangrijke compositiesamenstelling is de ruimte-indeling. Door de overwegend horizontale lijnen, straalt het kunstwerk rust uit. De verticale lijnen zorgen voor een eerder statisch gevoel. Ook de asymmetrische ruimte-indeling komt hier in voor. Dit maakt het schilderij dynamisch en onrustig.Van Gogh schilderde dit kerkje vlak voor zijn dood. In deze periode van zijn leven was hij erg rustig doordat Auvers een rustgevende invloed op hem had. Zo schreef hij in een van zijn brieven: 'Ik weet bijna zeker dat ik in die doeken datgene heb verwoord wat ik niet in woorden kan uitdrukken, nl. hoe gezond en hartversterkend ik het platteland vind.' Een vriend uit dit dorp, dokter Gachet, had hem aangeraden zich niet zozeer op zijn ziekte te concentreren maar zich vooral op de schilderkunst te richten. Hierdoor produceerde hij bijna iedere dag een nieuw schilderij. Na zijn zelfmoord werd Van Gogh ook begraven bij dit kerkje.

Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh

Categorie:Schilderij in het Musée d'Orsay


De_kerk_van_Auvers

Prompt: Hoe wordt de De compositie besproken in De_kerk_van_Auvers?

Om de kerk te kunnen centreren in het schilderij, heeft Van Gogh gebruikgemaakt van de gulden snede. Deze loopt van links naar rechts langs de basis van de kerk. De aandacht gaat hierdoor naar de kerk.Een minder belangrijke compositiesamenstelling is de ruimte-indeling. Door de overwegend horizontale lijnen, straalt het kunstwerk rust uit. De verticale lijnen zorgen voor een eerder statisch gevoel. Ook de asymmetrische ruimte-indeling komt hier in voor. Dit maakt het schilderij dynamisch en onrustig.Van Gogh schilderde dit kerkje vlak voor zijn dood. In deze periode van zijn leven was hij erg rustig doordat Auvers een rustgevende invloed op hem had. Zo schreef hij in een van zijn brieven: 'Ik weet bijna zeker dat ik in die doeken datgene heb verwoord wat ik niet in woorden kan uitdrukken, nl. hoe gezond en hartversterkend ik het platteland vind.' Een vriend uit dit dorp, dokter Gachet, had hem aangeraden zich niet zozeer op zijn ziekte te concentreren maar zich vooral op de schilderkunst te richten. Hierdoor produceerde hij bijna iedere dag een nieuw schilderij. Na zijn zelfmoord werd Van Gogh ook begraven bij dit kerkje.

Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh

Categorie:Schilderij in het Musée d'Orsay


Muziek_in_de_Tuilerieën

Prompt: Focus op Muziek_in_de_Tuilerieën en leg de abstract uit.

Muziek in de Tuilerieën (Frans: La Musique aux Tuileries) is de titel van een schilderij van Édouard Manet. Dit schilderij uit 1862 is een van de bekendste werken van Manet, onder meer omdat veel beroemde Franse kunstenaars uit die tijd erop afgebeeld staan. Het werk is tegenwoordig gemeenschappelijk bezit van de National Gallery en de Dublin City Gallery The Hugh Lane. Het wordt afwisselend in Londen en Dublin tentoongesteld.

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Muziek_in_de_Tuilerieën

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Muziek_in_de_Tuilerieën.

Muziek in de Tuilerieën (Frans: La Musique aux Tuileries) is de titel van een schilderij van Édouard Manet. Dit schilderij uit 1862 is een van de bekendste werken van Manet, onder meer omdat veel beroemde Franse kunstenaars uit die tijd erop afgebeeld staan. Het werk is tegenwoordig gemeenschappelijk bezit van de National Gallery en de Dublin City Gallery The Hugh Lane. Het wordt afwisselend in Londen en Dublin tentoongesteld.

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Muziek_in_de_Tuilerieën

Prompt: Hoe verklaart Muziek_in_de_Tuilerieën zijn abstract?

Muziek in de Tuilerieën (Frans: La Musique aux Tuileries) is de titel van een schilderij van Édouard Manet. Dit schilderij uit 1862 is een van de bekendste werken van Manet, onder meer omdat veel beroemde Franse kunstenaars uit die tijd erop afgebeeld staan. Het werk is tegenwoordig gemeenschappelijk bezit van de National Gallery en de Dublin City Gallery The Hugh Lane. Het wordt afwisselend in Londen en Dublin tentoongesteld.

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Muziek_in_de_Tuilerieën

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Muziek_in_de_Tuilerieën?

Muziek in de Tuilerieën (Frans: La Musique aux Tuileries) is de titel van een schilderij van Édouard Manet. Dit schilderij uit 1862 is een van de bekendste werken van Manet, onder meer omdat veel beroemde Franse kunstenaars uit die tijd erop afgebeeld staan. Het werk is tegenwoordig gemeenschappelijk bezit van de National Gallery en de Dublin City Gallery The Hugh Lane. Het wordt afwisselend in Londen en Dublin tentoongesteld.

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Muziek_in_de_Tuilerieën

Prompt: Focus op Muziek_in_de_Tuilerieën en leg de Voorstelling uit.

De Tuilerieën zijn de tuinen die het Louvre verbinden met de Place de la Concorde in Parijs. In dit park werden op zonnige middagen concerten gegeven waar veel Parijzenaars samenkwamen om naar muziek te luisteren of te kletsen. De titel van het schilderij verwijst naar zo'n concert, hoewel geen muzikanten zijn afgebeeld. De ijzeren stoelen die op de voorgrond te zien zijn, werden in de zomer van 1862 in het park geplaatst ter vervanging van houten exemplaren. Ook Manet ging zeer vaak naar de Tuilerieën en bij sommige gelegenheden maakte hij daar schetsen die hij later in zijn atelier tot dit schilderij uitwerkte.Manet heeft een groot aantal bekende kunstenaars en critici afgebeeld. De belangrijkste zijn:Eugène Manet, broer van de schilder, op de voorgrond in het midden van het schilderij, met witte broek.De componist Jacques Offenbach, rechts naast Eugène Manet, gezeten tegen een boom, met bril en snor. De rechter van de twee vrouwen in het geel is zijn echtgenote.Naast haar Valentine Lejosne, echtgenote van de legercommandant Hippolyte Lejosne in wiens huis Manet kennis had gemaakt met Baudelaire en Bazille.De schrijver en criticus Théophile Gautier, achter mevrouw Lejosne, tegen een boom staand, in bruin pak en met volle baard.De dichter Charles Baudelaire, links naast Gautier, zeer vaag afgebeeld.De schilder Henri Fantin-Latour, nog verder naar links, met baard, de toeschouwer recht aankijkend.De persoon uiterst links is de schilder zelf.De schilder Albert de Balleroy, gedeeltelijk voor Manet staand, met wandelstok. Manet deelde een studio met hem in de beginjaren van zijn carrière.Dit schilderij was het eerste grote werk dat Manet wijdde aan het moderne leven in Parijs. Dat onderwerp was tot dan toe enkel voorbehouden aan goedkope illustraties in tijdschriften. Daarnaast hanteerde Manet een schetsmatige schilderstijl, die de vluchtigheid van het moment benadrukt, maar ook veel details verloren laat gaan. Een voorbeeld hiervan is het gezicht van Baudelaire dat nauwelijks te herkennen is. Tijdens de eerste expositie deed het werk dan ook veel stof opwaaien. De criticus Hippolyte Babou sprak van "de manie van Manet om in vlekken te zien (...) de vlek Baudelaire, de vlek Gautier, de vlek Manet."Muziek in de Tuilerieën heeft grote invloed uitgeoefend op Manets tijdgenoten. Schilders als Monet, Renoir en Bazille zouden in de jaren erna verschillende schilderijen maken van grote groepen mensen in de buitenlucht die duidelijk terugwijzen op dit werk.

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Muziek_in_de_Tuilerieën

Prompt: Verklaar de Voorstelling van dit kunstwerk, Muziek_in_de_Tuilerieën.

De Tuilerieën zijn de tuinen die het Louvre verbinden met de Place de la Concorde in Parijs. In dit park werden op zonnige middagen concerten gegeven waar veel Parijzenaars samenkwamen om naar muziek te luisteren of te kletsen. De titel van het schilderij verwijst naar zo'n concert, hoewel geen muzikanten zijn afgebeeld. De ijzeren stoelen die op de voorgrond te zien zijn, werden in de zomer van 1862 in het park geplaatst ter vervanging van houten exemplaren. Ook Manet ging zeer vaak naar de Tuilerieën en bij sommige gelegenheden maakte hij daar schetsen die hij later in zijn atelier tot dit schilderij uitwerkte.Manet heeft een groot aantal bekende kunstenaars en critici afgebeeld. De belangrijkste zijn:Eugène Manet, broer van de schilder, op de voorgrond in het midden van het schilderij, met witte broek.De componist Jacques Offenbach, rechts naast Eugène Manet, gezeten tegen een boom, met bril en snor. De rechter van de twee vrouwen in het geel is zijn echtgenote.Naast haar Valentine Lejosne, echtgenote van de legercommandant Hippolyte Lejosne in wiens huis Manet kennis had gemaakt met Baudelaire en Bazille.De schrijver en criticus Théophile Gautier, achter mevrouw Lejosne, tegen een boom staand, in bruin pak en met volle baard.De dichter Charles Baudelaire, links naast Gautier, zeer vaag afgebeeld.De schilder Henri Fantin-Latour, nog verder naar links, met baard, de toeschouwer recht aankijkend.De persoon uiterst links is de schilder zelf.De schilder Albert de Balleroy, gedeeltelijk voor Manet staand, met wandelstok. Manet deelde een studio met hem in de beginjaren van zijn carrière.Dit schilderij was het eerste grote werk dat Manet wijdde aan het moderne leven in Parijs. Dat onderwerp was tot dan toe enkel voorbehouden aan goedkope illustraties in tijdschriften. Daarnaast hanteerde Manet een schetsmatige schilderstijl, die de vluchtigheid van het moment benadrukt, maar ook veel details verloren laat gaan. Een voorbeeld hiervan is het gezicht van Baudelaire dat nauwelijks te herkennen is. Tijdens de eerste expositie deed het werk dan ook veel stof opwaaien. De criticus Hippolyte Babou sprak van "de manie van Manet om in vlekken te zien (...) de vlek Baudelaire, de vlek Gautier, de vlek Manet."Muziek in de Tuilerieën heeft grote invloed uitgeoefend op Manets tijdgenoten. Schilders als Monet, Renoir en Bazille zouden in de jaren erna verschillende schilderijen maken van grote groepen mensen in de buitenlucht die duidelijk terugwijzen op dit werk.

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Muziek_in_de_Tuilerieën

Prompt: Hoe verklaart Muziek_in_de_Tuilerieën zijn Voorstelling?

De Tuilerieën zijn de tuinen die het Louvre verbinden met de Place de la Concorde in Parijs. In dit park werden op zonnige middagen concerten gegeven waar veel Parijzenaars samenkwamen om naar muziek te luisteren of te kletsen. De titel van het schilderij verwijst naar zo'n concert, hoewel geen muzikanten zijn afgebeeld. De ijzeren stoelen die op de voorgrond te zien zijn, werden in de zomer van 1862 in het park geplaatst ter vervanging van houten exemplaren. Ook Manet ging zeer vaak naar de Tuilerieën en bij sommige gelegenheden maakte hij daar schetsen die hij later in zijn atelier tot dit schilderij uitwerkte.Manet heeft een groot aantal bekende kunstenaars en critici afgebeeld. De belangrijkste zijn:Eugène Manet, broer van de schilder, op de voorgrond in het midden van het schilderij, met witte broek.De componist Jacques Offenbach, rechts naast Eugène Manet, gezeten tegen een boom, met bril en snor. De rechter van de twee vrouwen in het geel is zijn echtgenote.Naast haar Valentine Lejosne, echtgenote van de legercommandant Hippolyte Lejosne in wiens huis Manet kennis had gemaakt met Baudelaire en Bazille.De schrijver en criticus Théophile Gautier, achter mevrouw Lejosne, tegen een boom staand, in bruin pak en met volle baard.De dichter Charles Baudelaire, links naast Gautier, zeer vaag afgebeeld.De schilder Henri Fantin-Latour, nog verder naar links, met baard, de toeschouwer recht aankijkend.De persoon uiterst links is de schilder zelf.De schilder Albert de Balleroy, gedeeltelijk voor Manet staand, met wandelstok. Manet deelde een studio met hem in de beginjaren van zijn carrière.Dit schilderij was het eerste grote werk dat Manet wijdde aan het moderne leven in Parijs. Dat onderwerp was tot dan toe enkel voorbehouden aan goedkope illustraties in tijdschriften. Daarnaast hanteerde Manet een schetsmatige schilderstijl, die de vluchtigheid van het moment benadrukt, maar ook veel details verloren laat gaan. Een voorbeeld hiervan is het gezicht van Baudelaire dat nauwelijks te herkennen is. Tijdens de eerste expositie deed het werk dan ook veel stof opwaaien. De criticus Hippolyte Babou sprak van "de manie van Manet om in vlekken te zien (...) de vlek Baudelaire, de vlek Gautier, de vlek Manet."Muziek in de Tuilerieën heeft grote invloed uitgeoefend op Manets tijdgenoten. Schilders als Monet, Renoir en Bazille zouden in de jaren erna verschillende schilderijen maken van grote groepen mensen in de buitenlucht die duidelijk terugwijzen op dit werk.

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Muziek_in_de_Tuilerieën

Prompt: Hoe wordt de Voorstelling besproken in Muziek_in_de_Tuilerieën?

De Tuilerieën zijn de tuinen die het Louvre verbinden met de Place de la Concorde in Parijs. In dit park werden op zonnige middagen concerten gegeven waar veel Parijzenaars samenkwamen om naar muziek te luisteren of te kletsen. De titel van het schilderij verwijst naar zo'n concert, hoewel geen muzikanten zijn afgebeeld. De ijzeren stoelen die op de voorgrond te zien zijn, werden in de zomer van 1862 in het park geplaatst ter vervanging van houten exemplaren. Ook Manet ging zeer vaak naar de Tuilerieën en bij sommige gelegenheden maakte hij daar schetsen die hij later in zijn atelier tot dit schilderij uitwerkte.Manet heeft een groot aantal bekende kunstenaars en critici afgebeeld. De belangrijkste zijn:Eugène Manet, broer van de schilder, op de voorgrond in het midden van het schilderij, met witte broek.De componist Jacques Offenbach, rechts naast Eugène Manet, gezeten tegen een boom, met bril en snor. De rechter van de twee vrouwen in het geel is zijn echtgenote.Naast haar Valentine Lejosne, echtgenote van de legercommandant Hippolyte Lejosne in wiens huis Manet kennis had gemaakt met Baudelaire en Bazille.De schrijver en criticus Théophile Gautier, achter mevrouw Lejosne, tegen een boom staand, in bruin pak en met volle baard.De dichter Charles Baudelaire, links naast Gautier, zeer vaag afgebeeld.De schilder Henri Fantin-Latour, nog verder naar links, met baard, de toeschouwer recht aankijkend.De persoon uiterst links is de schilder zelf.De schilder Albert de Balleroy, gedeeltelijk voor Manet staand, met wandelstok. Manet deelde een studio met hem in de beginjaren van zijn carrière.Dit schilderij was het eerste grote werk dat Manet wijdde aan het moderne leven in Parijs. Dat onderwerp was tot dan toe enkel voorbehouden aan goedkope illustraties in tijdschriften. Daarnaast hanteerde Manet een schetsmatige schilderstijl, die de vluchtigheid van het moment benadrukt, maar ook veel details verloren laat gaan. Een voorbeeld hiervan is het gezicht van Baudelaire dat nauwelijks te herkennen is. Tijdens de eerste expositie deed het werk dan ook veel stof opwaaien. De criticus Hippolyte Babou sprak van "de manie van Manet om in vlekken te zien (...) de vlek Baudelaire, de vlek Gautier, de vlek Manet."Muziek in de Tuilerieën heeft grote invloed uitgeoefend op Manets tijdgenoten. Schilders als Monet, Renoir en Bazille zouden in de jaren erna verschillende schilderijen maken van grote groepen mensen in de buitenlucht die duidelijk terugwijzen op dit werk.

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Muziek_in_de_Tuilerieën

Prompt: Focus op Muziek_in_de_Tuilerieën en leg de Herkomst uit.

1883: Manet verkoopt het werk aan Jean-Baptiste Faure.1898: verkocht aan de kunsthandelaar Durand-Ruel.1903: verkocht aan Sir Hugh Lane1917: in de nalatenschap van Sir Hugh Lane. Een lange juridische strijd leidt ertoe dat het eigendom wordt gedeeld door de National Gallery en de Dublin City Gallery The Hugh Lane.

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Muziek_in_de_Tuilerieën

Prompt: Verklaar de Herkomst van dit kunstwerk, Muziek_in_de_Tuilerieën.

1883: Manet verkoopt het werk aan Jean-Baptiste Faure.1898: verkocht aan de kunsthandelaar Durand-Ruel.1903: verkocht aan Sir Hugh Lane1917: in de nalatenschap van Sir Hugh Lane. Een lange juridische strijd leidt ertoe dat het eigendom wordt gedeeld door de National Gallery en de Dublin City Gallery The Hugh Lane.

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Muziek_in_de_Tuilerieën

Prompt: Hoe verklaart Muziek_in_de_Tuilerieën zijn Herkomst?

1883: Manet verkoopt het werk aan Jean-Baptiste Faure.1898: verkocht aan de kunsthandelaar Durand-Ruel.1903: verkocht aan Sir Hugh Lane1917: in de nalatenschap van Sir Hugh Lane. Een lange juridische strijd leidt ertoe dat het eigendom wordt gedeeld door de National Gallery en de Dublin City Gallery The Hugh Lane.

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Muziek_in_de_Tuilerieën

Prompt: Hoe wordt de Herkomst besproken in Muziek_in_de_Tuilerieën?

1883: Manet verkoopt het werk aan Jean-Baptiste Faure.1898: verkocht aan de kunsthandelaar Durand-Ruel.1903: verkocht aan Sir Hugh Lane1917: in de nalatenschap van Sir Hugh Lane. Een lange juridische strijd leidt ertoe dat het eigendom wordt gedeeld door de National Gallery en de Dublin City Gallery The Hugh Lane.

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)