De_eed_van_de_Horatii

Prompt: Focus op De_eed_van_de_Horatii en leg de Compositie uit.

Het cijfer drie is alomtegenwoordig in De eed van de Horatii en wordt als symbool van volmaaktheid en stabiliteit beschouwd. In veel religies en mythologieën verwijst het cijfer drie naar het volmaakte, zoals de drie-eenheid in het christendom (Vader, Zoon en Heilige Geest), de drie Moira's en de drie Chariten. In dit verhaal gaat het om de drie Horatii, Curiatii en hun zusters. In het schilderij is de gehele compositie gebaseerd op het cijfer drie: drie groepen personages, waarvan elk deel uitmaakt van een van de drie bogen op de achtergrond.De drie gebroeders Horatii nemen een positie in die een driehoek suggereert. Dit brengt de kracht, standvastigheid en eenheid van zowel de groep als van de individuen naar voren. De vader van de drie broers verwijst ook naar het cijfer drie door middel van de drie zwaarden die hij op het punt staat om aan zijn zonen toe te vertrouwen. Aan de rechterkant van het schilderij bevindt zich een groep van drie vrouwen, waarmee David waarschijnlijk hun gezamenlijke leed en steun naar voren heeft willen brengen. De vrouw in het zwart gekleed troost de twee kinderen, waardoor deze groep ook uit drie personen bestaat. De regel van drie is hier volkomen nageleefd, net als de blik van de toeschouwer op het midden, waar de uitgestrekte handen van de Horatii naar de door hun vader vastgehouden zwaarden wijzen; de nadruk ligt op de afgelegde eed.Het schilderij laat een typisch kenmerk van het neoclassicisme zien, namelijk de duidelijke aanwezigheid van twee groepen: de mannen aan de linkerkant en de vrouwen aan de rechterkant. Deze scheiding komt met name tot uiting door het verschil in lijnen: deze zijn recht voor de mannen en gebogen voor de vrouwen. De mannen met hun uitgestrekte armen zijn vol vastberadenheid, kracht en patriottisme, terwijl het lijkt alsof de vrouwen, in tranen door de aanstaande strijd van hun broers en echtgenoten, ineenstorten.

Rechte lijnen voor de mannen en gebogen lijnen voor de vrouwen.


De_eed_van_de_Horatii

Prompt: Verklaar de Compositie van dit kunstwerk, De_eed_van_de_Horatii.

Het cijfer drie is alomtegenwoordig in De eed van de Horatii en wordt als symbool van volmaaktheid en stabiliteit beschouwd. In veel religies en mythologieën verwijst het cijfer drie naar het volmaakte, zoals de drie-eenheid in het christendom (Vader, Zoon en Heilige Geest), de drie Moira's en de drie Chariten. In dit verhaal gaat het om de drie Horatii, Curiatii en hun zusters. In het schilderij is de gehele compositie gebaseerd op het cijfer drie: drie groepen personages, waarvan elk deel uitmaakt van een van de drie bogen op de achtergrond.De drie gebroeders Horatii nemen een positie in die een driehoek suggereert. Dit brengt de kracht, standvastigheid en eenheid van zowel de groep als van de individuen naar voren. De vader van de drie broers verwijst ook naar het cijfer drie door middel van de drie zwaarden die hij op het punt staat om aan zijn zonen toe te vertrouwen. Aan de rechterkant van het schilderij bevindt zich een groep van drie vrouwen, waarmee David waarschijnlijk hun gezamenlijke leed en steun naar voren heeft willen brengen. De vrouw in het zwart gekleed troost de twee kinderen, waardoor deze groep ook uit drie personen bestaat. De regel van drie is hier volkomen nageleefd, net als de blik van de toeschouwer op het midden, waar de uitgestrekte handen van de Horatii naar de door hun vader vastgehouden zwaarden wijzen; de nadruk ligt op de afgelegde eed.Het schilderij laat een typisch kenmerk van het neoclassicisme zien, namelijk de duidelijke aanwezigheid van twee groepen: de mannen aan de linkerkant en de vrouwen aan de rechterkant. Deze scheiding komt met name tot uiting door het verschil in lijnen: deze zijn recht voor de mannen en gebogen voor de vrouwen. De mannen met hun uitgestrekte armen zijn vol vastberadenheid, kracht en patriottisme, terwijl het lijkt alsof de vrouwen, in tranen door de aanstaande strijd van hun broers en echtgenoten, ineenstorten.

Rechte lijnen voor de mannen en gebogen lijnen voor de vrouwen.


De_eed_van_de_Horatii

Prompt: Hoe verklaart De_eed_van_de_Horatii zijn Compositie?

Het cijfer drie is alomtegenwoordig in De eed van de Horatii en wordt als symbool van volmaaktheid en stabiliteit beschouwd. In veel religies en mythologieën verwijst het cijfer drie naar het volmaakte, zoals de drie-eenheid in het christendom (Vader, Zoon en Heilige Geest), de drie Moira's en de drie Chariten. In dit verhaal gaat het om de drie Horatii, Curiatii en hun zusters. In het schilderij is de gehele compositie gebaseerd op het cijfer drie: drie groepen personages, waarvan elk deel uitmaakt van een van de drie bogen op de achtergrond.De drie gebroeders Horatii nemen een positie in die een driehoek suggereert. Dit brengt de kracht, standvastigheid en eenheid van zowel de groep als van de individuen naar voren. De vader van de drie broers verwijst ook naar het cijfer drie door middel van de drie zwaarden die hij op het punt staat om aan zijn zonen toe te vertrouwen. Aan de rechterkant van het schilderij bevindt zich een groep van drie vrouwen, waarmee David waarschijnlijk hun gezamenlijke leed en steun naar voren heeft willen brengen. De vrouw in het zwart gekleed troost de twee kinderen, waardoor deze groep ook uit drie personen bestaat. De regel van drie is hier volkomen nageleefd, net als de blik van de toeschouwer op het midden, waar de uitgestrekte handen van de Horatii naar de door hun vader vastgehouden zwaarden wijzen; de nadruk ligt op de afgelegde eed.Het schilderij laat een typisch kenmerk van het neoclassicisme zien, namelijk de duidelijke aanwezigheid van twee groepen: de mannen aan de linkerkant en de vrouwen aan de rechterkant. Deze scheiding komt met name tot uiting door het verschil in lijnen: deze zijn recht voor de mannen en gebogen voor de vrouwen. De mannen met hun uitgestrekte armen zijn vol vastberadenheid, kracht en patriottisme, terwijl het lijkt alsof de vrouwen, in tranen door de aanstaande strijd van hun broers en echtgenoten, ineenstorten.

Rechte lijnen voor de mannen en gebogen lijnen voor de vrouwen.


De_eed_van_de_Horatii

Prompt: Hoe wordt de Compositie besproken in De_eed_van_de_Horatii?

Het cijfer drie is alomtegenwoordig in De eed van de Horatii en wordt als symbool van volmaaktheid en stabiliteit beschouwd. In veel religies en mythologieën verwijst het cijfer drie naar het volmaakte, zoals de drie-eenheid in het christendom (Vader, Zoon en Heilige Geest), de drie Moira's en de drie Chariten. In dit verhaal gaat het om de drie Horatii, Curiatii en hun zusters. In het schilderij is de gehele compositie gebaseerd op het cijfer drie: drie groepen personages, waarvan elk deel uitmaakt van een van de drie bogen op de achtergrond.De drie gebroeders Horatii nemen een positie in die een driehoek suggereert. Dit brengt de kracht, standvastigheid en eenheid van zowel de groep als van de individuen naar voren. De vader van de drie broers verwijst ook naar het cijfer drie door middel van de drie zwaarden die hij op het punt staat om aan zijn zonen toe te vertrouwen. Aan de rechterkant van het schilderij bevindt zich een groep van drie vrouwen, waarmee David waarschijnlijk hun gezamenlijke leed en steun naar voren heeft willen brengen. De vrouw in het zwart gekleed troost de twee kinderen, waardoor deze groep ook uit drie personen bestaat. De regel van drie is hier volkomen nageleefd, net als de blik van de toeschouwer op het midden, waar de uitgestrekte handen van de Horatii naar de door hun vader vastgehouden zwaarden wijzen; de nadruk ligt op de afgelegde eed.Het schilderij laat een typisch kenmerk van het neoclassicisme zien, namelijk de duidelijke aanwezigheid van twee groepen: de mannen aan de linkerkant en de vrouwen aan de rechterkant. Deze scheiding komt met name tot uiting door het verschil in lijnen: deze zijn recht voor de mannen en gebogen voor de vrouwen. De mannen met hun uitgestrekte armen zijn vol vastberadenheid, kracht en patriottisme, terwijl het lijkt alsof de vrouwen, in tranen door de aanstaande strijd van hun broers en echtgenoten, ineenstorten.

Rechte lijnen voor de mannen en gebogen lijnen voor de vrouwen.


Astronomisch_uurwerk_van_Praag

Prompt: Focus op Astronomisch_uurwerk_van_Praag en leg de abstract uit.

Het astronomische uurwerk van Praag (Tsjechisch: Staroměstský orloj of Pražský orloj) is een middeleeuws astronomisch uurwerk in het centrum van de Tsjechische hoofdstad Praag. Het uurwerk is bevestigd aan de zuidelijke muur van het Oudestadsraadhuis aan het Oudestadsplein in de Oude Stad van Praag.Het geheel bestaat uit drie hoofdonderdelen.Het eerste onderdeel in het midden, de astronomische wijzerplaat, geeft de tijd aan en laat de stand van de zon en de maan zien. Het uurwerk geeft vijf soorten tijd aan:de plaatselijke tijd van Praag,de tijd, gemeten in een verdeling van 12 uren tussen zonsopgang en zonsondergang; de zogenaamde ongelijke uren. Zij zijn van dag tot dag langer of korter omdat de periode tussen zonsopgang en zonsondergang elke dag verschilt,de tijd, gemeten in een verdeling van 24 uren die aangeeft hoelang de zon verwijderd is van het moment van zonsondergang, de zogenaamde Boheemse of Italiaanse uren,de plaats van de zon in de zodiak of dierenriem,de sterrentijd.Het uurwerk bestaat uit drie schijven: de vaste schijf in het midden en de onafhankelijk daarvan draaiende buitenrand en zodiakring. Er zijn drie wijzers: de wijzer met het handje, het zonnetje dat op die wijzer heen en weer schuift en de wijzer met het sterretje die vast verbonden is met de zodiakschijf.Het tweede onderdeel bovenaan is de Parade van de Apostelen. Elk uur gaan er twee kleine deuren open en komt er een parade van apostelen voorbij.Het derde onderdeel onderaan is een wijzerplaat met medaillons die de maanden voorstellen en waarop voor elke dag de heilige wordt aangeduid.Het oudste deel van het uurwerk stamt uit het begin van de 15e eeuw. De apostelen zijn echter pas in 1865 toegevoegd. Volgens een legende werd de maker van het uurwerk in Praag, toen het uurwerk klaar was, blind gemaakt opdat hij een dergelijk uurwerk niet meer zou kunnen maken voor een andere stad.

Beeldanimatie: de klok op de 10de van elke maand om 9.30 uur 's morgens

Categorie:Nationaal monument in Tsjechië

Bestand:Prague Astronomical Clock animated.gif


Astronomisch_uurwerk_van_Praag

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Astronomisch_uurwerk_van_Praag.

Het astronomische uurwerk van Praag (Tsjechisch: Staroměstský orloj of Pražský orloj) is een middeleeuws astronomisch uurwerk in het centrum van de Tsjechische hoofdstad Praag. Het uurwerk is bevestigd aan de zuidelijke muur van het Oudestadsraadhuis aan het Oudestadsplein in de Oude Stad van Praag.Het geheel bestaat uit drie hoofdonderdelen.Het eerste onderdeel in het midden, de astronomische wijzerplaat, geeft de tijd aan en laat de stand van de zon en de maan zien. Het uurwerk geeft vijf soorten tijd aan:de plaatselijke tijd van Praag,de tijd, gemeten in een verdeling van 12 uren tussen zonsopgang en zonsondergang; de zogenaamde ongelijke uren. Zij zijn van dag tot dag langer of korter omdat de periode tussen zonsopgang en zonsondergang elke dag verschilt,de tijd, gemeten in een verdeling van 24 uren die aangeeft hoelang de zon verwijderd is van het moment van zonsondergang, de zogenaamde Boheemse of Italiaanse uren,de plaats van de zon in de zodiak of dierenriem,de sterrentijd.Het uurwerk bestaat uit drie schijven: de vaste schijf in het midden en de onafhankelijk daarvan draaiende buitenrand en zodiakring. Er zijn drie wijzers: de wijzer met het handje, het zonnetje dat op die wijzer heen en weer schuift en de wijzer met het sterretje die vast verbonden is met de zodiakschijf.Het tweede onderdeel bovenaan is de Parade van de Apostelen. Elk uur gaan er twee kleine deuren open en komt er een parade van apostelen voorbij.Het derde onderdeel onderaan is een wijzerplaat met medaillons die de maanden voorstellen en waarop voor elke dag de heilige wordt aangeduid.Het oudste deel van het uurwerk stamt uit het begin van de 15e eeuw. De apostelen zijn echter pas in 1865 toegevoegd. Volgens een legende werd de maker van het uurwerk in Praag, toen het uurwerk klaar was, blind gemaakt opdat hij een dergelijk uurwerk niet meer zou kunnen maken voor een andere stad.

Beeldanimatie: de klok op de 10de van elke maand om 9.30 uur 's morgens

Categorie:Nationaal monument in Tsjechië

Bestand:Prague Astronomical Clock animated.gif


Astronomisch_uurwerk_van_Praag

Prompt: Hoe verklaart Astronomisch_uurwerk_van_Praag zijn abstract?

Het astronomische uurwerk van Praag (Tsjechisch: Staroměstský orloj of Pražský orloj) is een middeleeuws astronomisch uurwerk in het centrum van de Tsjechische hoofdstad Praag. Het uurwerk is bevestigd aan de zuidelijke muur van het Oudestadsraadhuis aan het Oudestadsplein in de Oude Stad van Praag.Het geheel bestaat uit drie hoofdonderdelen.Het eerste onderdeel in het midden, de astronomische wijzerplaat, geeft de tijd aan en laat de stand van de zon en de maan zien. Het uurwerk geeft vijf soorten tijd aan:de plaatselijke tijd van Praag,de tijd, gemeten in een verdeling van 12 uren tussen zonsopgang en zonsondergang; de zogenaamde ongelijke uren. Zij zijn van dag tot dag langer of korter omdat de periode tussen zonsopgang en zonsondergang elke dag verschilt,de tijd, gemeten in een verdeling van 24 uren die aangeeft hoelang de zon verwijderd is van het moment van zonsondergang, de zogenaamde Boheemse of Italiaanse uren,de plaats van de zon in de zodiak of dierenriem,de sterrentijd.Het uurwerk bestaat uit drie schijven: de vaste schijf in het midden en de onafhankelijk daarvan draaiende buitenrand en zodiakring. Er zijn drie wijzers: de wijzer met het handje, het zonnetje dat op die wijzer heen en weer schuift en de wijzer met het sterretje die vast verbonden is met de zodiakschijf.Het tweede onderdeel bovenaan is de Parade van de Apostelen. Elk uur gaan er twee kleine deuren open en komt er een parade van apostelen voorbij.Het derde onderdeel onderaan is een wijzerplaat met medaillons die de maanden voorstellen en waarop voor elke dag de heilige wordt aangeduid.Het oudste deel van het uurwerk stamt uit het begin van de 15e eeuw. De apostelen zijn echter pas in 1865 toegevoegd. Volgens een legende werd de maker van het uurwerk in Praag, toen het uurwerk klaar was, blind gemaakt opdat hij een dergelijk uurwerk niet meer zou kunnen maken voor een andere stad.

Beeldanimatie: de klok op de 10de van elke maand om 9.30 uur 's morgens

Categorie:Nationaal monument in Tsjechië

Bestand:Prague Astronomical Clock animated.gif


Astronomisch_uurwerk_van_Praag

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Astronomisch_uurwerk_van_Praag?

Het astronomische uurwerk van Praag (Tsjechisch: Staroměstský orloj of Pražský orloj) is een middeleeuws astronomisch uurwerk in het centrum van de Tsjechische hoofdstad Praag. Het uurwerk is bevestigd aan de zuidelijke muur van het Oudestadsraadhuis aan het Oudestadsplein in de Oude Stad van Praag.Het geheel bestaat uit drie hoofdonderdelen.Het eerste onderdeel in het midden, de astronomische wijzerplaat, geeft de tijd aan en laat de stand van de zon en de maan zien. Het uurwerk geeft vijf soorten tijd aan:de plaatselijke tijd van Praag,de tijd, gemeten in een verdeling van 12 uren tussen zonsopgang en zonsondergang; de zogenaamde ongelijke uren. Zij zijn van dag tot dag langer of korter omdat de periode tussen zonsopgang en zonsondergang elke dag verschilt,de tijd, gemeten in een verdeling van 24 uren die aangeeft hoelang de zon verwijderd is van het moment van zonsondergang, de zogenaamde Boheemse of Italiaanse uren,de plaats van de zon in de zodiak of dierenriem,de sterrentijd.Het uurwerk bestaat uit drie schijven: de vaste schijf in het midden en de onafhankelijk daarvan draaiende buitenrand en zodiakring. Er zijn drie wijzers: de wijzer met het handje, het zonnetje dat op die wijzer heen en weer schuift en de wijzer met het sterretje die vast verbonden is met de zodiakschijf.Het tweede onderdeel bovenaan is de Parade van de Apostelen. Elk uur gaan er twee kleine deuren open en komt er een parade van apostelen voorbij.Het derde onderdeel onderaan is een wijzerplaat met medaillons die de maanden voorstellen en waarop voor elke dag de heilige wordt aangeduid.Het oudste deel van het uurwerk stamt uit het begin van de 15e eeuw. De apostelen zijn echter pas in 1865 toegevoegd. Volgens een legende werd de maker van het uurwerk in Praag, toen het uurwerk klaar was, blind gemaakt opdat hij een dergelijk uurwerk niet meer zou kunnen maken voor een andere stad.

Beeldanimatie: de klok op de 10de van elke maand om 9.30 uur 's morgens

Categorie:Nationaal monument in Tsjechië

Bestand:Prague Astronomical Clock animated.gif


Wikipedia-monument

Prompt: Focus op Wikipedia-monument en leg de abstract uit.

Het Wikipedia-monument (Pools: Pomnik Wikipedii) is een kunstwerk in Słubice, Polen, gemaakt ter ere van alle bijdragers in de Wikipedia-gemeenschap.

Poolstalige Wikipedia
beeldende kunst
złoty
Categorie:Bouwwerk in Lubusz
Pools
hars
wereldbol
Collegium Polonicum
glasvezelversterkte kunststof
Słubice
Słubice (stad)
Armeense
gemeente Słubice
Categorie:Encyclopedie Wikipedia
Słubice (gemeente in powiat Słubicki)
Glasvezelversterkte kunststof
Wikimedia Foundation
Poolse złoty
Krzysztof Wojciechowski
Categorie:Beeld in Polen
Wikipedia
Jimmy Wales
globe
Armenië
beeldhouwer
Polen
Mihran Hakobyan


Wikipedia-monument

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Wikipedia-monument.

Het Wikipedia-monument (Pools: Pomnik Wikipedii) is een kunstwerk in Słubice, Polen, gemaakt ter ere van alle bijdragers in de Wikipedia-gemeenschap.

Poolstalige Wikipedia
beeldende kunst
złoty
Categorie:Bouwwerk in Lubusz
Pools
hars
wereldbol
Collegium Polonicum
glasvezelversterkte kunststof
Słubice
Słubice (stad)
Armeense
gemeente Słubice
Categorie:Encyclopedie Wikipedia
Słubice (gemeente in powiat Słubicki)
Glasvezelversterkte kunststof
Wikimedia Foundation
Poolse złoty
Krzysztof Wojciechowski
Categorie:Beeld in Polen
Wikipedia
Jimmy Wales
globe
Armenië
beeldhouwer
Polen
Mihran Hakobyan


Wikipedia-monument

Prompt: Hoe verklaart Wikipedia-monument zijn abstract?

Het Wikipedia-monument (Pools: Pomnik Wikipedii) is een kunstwerk in Słubice, Polen, gemaakt ter ere van alle bijdragers in de Wikipedia-gemeenschap.

Poolstalige Wikipedia
beeldende kunst
złoty
Categorie:Bouwwerk in Lubusz
Pools
hars
wereldbol
Collegium Polonicum
glasvezelversterkte kunststof
Słubice
Słubice (stad)
Armeense
gemeente Słubice
Categorie:Encyclopedie Wikipedia
Słubice (gemeente in powiat Słubicki)
Glasvezelversterkte kunststof
Wikimedia Foundation
Poolse złoty
Krzysztof Wojciechowski
Categorie:Beeld in Polen
Wikipedia
Jimmy Wales
globe
Armenië
beeldhouwer
Polen
Mihran Hakobyan


Wikipedia-monument

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Wikipedia-monument?

Het Wikipedia-monument (Pools: Pomnik Wikipedii) is een kunstwerk in Słubice, Polen, gemaakt ter ere van alle bijdragers in de Wikipedia-gemeenschap.

Poolstalige Wikipedia
beeldende kunst
złoty
Categorie:Bouwwerk in Lubusz
Pools
hars
wereldbol
Collegium Polonicum
glasvezelversterkte kunststof
Słubice
Słubice (stad)
Armeense
gemeente Słubice
Categorie:Encyclopedie Wikipedia
Słubice (gemeente in powiat Słubicki)
Glasvezelversterkte kunststof
Wikimedia Foundation
Poolse złoty
Krzysztof Wojciechowski
Categorie:Beeld in Polen
Wikipedia
Jimmy Wales
globe
Armenië
beeldhouwer
Polen
Mihran Hakobyan


Wikipedia-monument

Prompt: Focus op Wikipedia-monument en leg de Het kunstwerk uit.

Het kunstwerk werd gemaakt van glasvezelversterkte kunststof en hars en toont vier figuren die een wereldbol vasthouden, gebaseerd op het Wikipedia-logo. Het kunstwerk werd ontworpen door de Armeense beeldhouwer Mihran Hakobyan. De kostprijs van 50.000 złoty (circa 12.000 euro) werd bekostigd door de regionale autoriteiten van de gemeente Słubice.

Poolstalige Wikipedia
beeldende kunst
złoty
Categorie:Bouwwerk in Lubusz
Pools
hars
wereldbol
Collegium Polonicum
glasvezelversterkte kunststof
Słubice
Słubice (stad)
Armeense
gemeente Słubice
Categorie:Encyclopedie Wikipedia
Słubice (gemeente in powiat Słubicki)
Glasvezelversterkte kunststof
Wikimedia Foundation
Poolse złoty
Krzysztof Wojciechowski
Categorie:Beeld in Polen
Wikipedia
Jimmy Wales
globe
Armenië
beeldhouwer
Polen
Mihran Hakobyan


Wikipedia-monument

Prompt: Verklaar de Het kunstwerk van dit kunstwerk, Wikipedia-monument.

Het kunstwerk werd gemaakt van glasvezelversterkte kunststof en hars en toont vier figuren die een wereldbol vasthouden, gebaseerd op het Wikipedia-logo. Het kunstwerk werd ontworpen door de Armeense beeldhouwer Mihran Hakobyan. De kostprijs van 50.000 złoty (circa 12.000 euro) werd bekostigd door de regionale autoriteiten van de gemeente Słubice.

Poolstalige Wikipedia
beeldende kunst
złoty
Categorie:Bouwwerk in Lubusz
Pools
hars
wereldbol
Collegium Polonicum
glasvezelversterkte kunststof
Słubice
Słubice (stad)
Armeense
gemeente Słubice
Categorie:Encyclopedie Wikipedia
Słubice (gemeente in powiat Słubicki)
Glasvezelversterkte kunststof
Wikimedia Foundation
Poolse złoty
Krzysztof Wojciechowski
Categorie:Beeld in Polen
Wikipedia
Jimmy Wales
globe
Armenië
beeldhouwer
Polen
Mihran Hakobyan


Wikipedia-monument

Prompt: Hoe verklaart Wikipedia-monument zijn Het kunstwerk?

Het kunstwerk werd gemaakt van glasvezelversterkte kunststof en hars en toont vier figuren die een wereldbol vasthouden, gebaseerd op het Wikipedia-logo. Het kunstwerk werd ontworpen door de Armeense beeldhouwer Mihran Hakobyan. De kostprijs van 50.000 złoty (circa 12.000 euro) werd bekostigd door de regionale autoriteiten van de gemeente Słubice.

Poolstalige Wikipedia
beeldende kunst
złoty
Categorie:Bouwwerk in Lubusz
Pools
hars
wereldbol
Collegium Polonicum
glasvezelversterkte kunststof
Słubice
Słubice (stad)
Armeense
gemeente Słubice
Categorie:Encyclopedie Wikipedia
Słubice (gemeente in powiat Słubicki)
Glasvezelversterkte kunststof
Wikimedia Foundation
Poolse złoty
Krzysztof Wojciechowski
Categorie:Beeld in Polen
Wikipedia
Jimmy Wales
globe
Armenië
beeldhouwer
Polen
Mihran Hakobyan


Wikipedia-monument

Prompt: Hoe wordt de Het kunstwerk besproken in Wikipedia-monument?

Het kunstwerk werd gemaakt van glasvezelversterkte kunststof en hars en toont vier figuren die een wereldbol vasthouden, gebaseerd op het Wikipedia-logo. Het kunstwerk werd ontworpen door de Armeense beeldhouwer Mihran Hakobyan. De kostprijs van 50.000 złoty (circa 12.000 euro) werd bekostigd door de regionale autoriteiten van de gemeente Słubice.

Poolstalige Wikipedia
beeldende kunst
złoty
Categorie:Bouwwerk in Lubusz
Pools
hars
wereldbol
Collegium Polonicum
glasvezelversterkte kunststof
Słubice
Słubice (stad)
Armeense
gemeente Słubice
Categorie:Encyclopedie Wikipedia
Słubice (gemeente in powiat Słubicki)
Glasvezelversterkte kunststof
Wikimedia Foundation
Poolse złoty
Krzysztof Wojciechowski
Categorie:Beeld in Polen
Wikipedia
Jimmy Wales
globe
Armenië
beeldhouwer
Polen
Mihran Hakobyan


Wikipedia-monument

Prompt: Focus op Wikipedia-monument en leg de Geschiedenis uit.

Rond 2010 werd door universiteitsprofessor en directeur van het Collegium Polonicum Krzysztof Wojciechowski voorgesteld om een monument ter ere van de Wikipedia-gemeenschap te plaatsen. De Poolstalige Wikipedia is in Polen een populaire website en bevat meer dan een miljoen artikelen. Het kunstwerk was het eerste monument ter wereld ter ere van Wikipedia en werd op 22 oktober 2014 ingehuldigd op het Plac Frankfurcki in bijzijn van leden van de Wikimedia Foundation en de lokale Wikipedia-organisaties Wikimedia Polska en Wikimedia Deutschland.

Poolstalige Wikipedia
beeldende kunst
złoty
Categorie:Bouwwerk in Lubusz
Pools
hars
wereldbol
Collegium Polonicum
glasvezelversterkte kunststof
Słubice
Słubice (stad)
Armeense
gemeente Słubice
Categorie:Encyclopedie Wikipedia
Słubice (gemeente in powiat Słubicki)
Glasvezelversterkte kunststof
Wikimedia Foundation
Poolse złoty
Krzysztof Wojciechowski
Categorie:Beeld in Polen
Wikipedia
Jimmy Wales
globe
Armenië
beeldhouwer
Polen
Mihran Hakobyan


Wikipedia-monument

Prompt: Verklaar de Geschiedenis van dit kunstwerk, Wikipedia-monument.

Rond 2010 werd door universiteitsprofessor en directeur van het Collegium Polonicum Krzysztof Wojciechowski voorgesteld om een monument ter ere van de Wikipedia-gemeenschap te plaatsen. De Poolstalige Wikipedia is in Polen een populaire website en bevat meer dan een miljoen artikelen. Het kunstwerk was het eerste monument ter wereld ter ere van Wikipedia en werd op 22 oktober 2014 ingehuldigd op het Plac Frankfurcki in bijzijn van leden van de Wikimedia Foundation en de lokale Wikipedia-organisaties Wikimedia Polska en Wikimedia Deutschland.

Poolstalige Wikipedia
beeldende kunst
złoty
Categorie:Bouwwerk in Lubusz
Pools
hars
wereldbol
Collegium Polonicum
glasvezelversterkte kunststof
Słubice
Słubice (stad)
Armeense
gemeente Słubice
Categorie:Encyclopedie Wikipedia
Słubice (gemeente in powiat Słubicki)
Glasvezelversterkte kunststof
Wikimedia Foundation
Poolse złoty
Krzysztof Wojciechowski
Categorie:Beeld in Polen
Wikipedia
Jimmy Wales
globe
Armenië
beeldhouwer
Polen
Mihran Hakobyan


Wikipedia-monument

Prompt: Hoe verklaart Wikipedia-monument zijn Geschiedenis?

Rond 2010 werd door universiteitsprofessor en directeur van het Collegium Polonicum Krzysztof Wojciechowski voorgesteld om een monument ter ere van de Wikipedia-gemeenschap te plaatsen. De Poolstalige Wikipedia is in Polen een populaire website en bevat meer dan een miljoen artikelen. Het kunstwerk was het eerste monument ter wereld ter ere van Wikipedia en werd op 22 oktober 2014 ingehuldigd op het Plac Frankfurcki in bijzijn van leden van de Wikimedia Foundation en de lokale Wikipedia-organisaties Wikimedia Polska en Wikimedia Deutschland.

Poolstalige Wikipedia
beeldende kunst
złoty
Categorie:Bouwwerk in Lubusz
Pools
hars
wereldbol
Collegium Polonicum
glasvezelversterkte kunststof
Słubice
Słubice (stad)
Armeense
gemeente Słubice
Categorie:Encyclopedie Wikipedia
Słubice (gemeente in powiat Słubicki)
Glasvezelversterkte kunststof
Wikimedia Foundation
Poolse złoty
Krzysztof Wojciechowski
Categorie:Beeld in Polen
Wikipedia
Jimmy Wales
globe
Armenië
beeldhouwer
Polen
Mihran Hakobyan


Wikipedia-monument

Prompt: Hoe wordt de Geschiedenis besproken in Wikipedia-monument?

Rond 2010 werd door universiteitsprofessor en directeur van het Collegium Polonicum Krzysztof Wojciechowski voorgesteld om een monument ter ere van de Wikipedia-gemeenschap te plaatsen. De Poolstalige Wikipedia is in Polen een populaire website en bevat meer dan een miljoen artikelen. Het kunstwerk was het eerste monument ter wereld ter ere van Wikipedia en werd op 22 oktober 2014 ingehuldigd op het Plac Frankfurcki in bijzijn van leden van de Wikimedia Foundation en de lokale Wikipedia-organisaties Wikimedia Polska en Wikimedia Deutschland.

Poolstalige Wikipedia
beeldende kunst
złoty
Categorie:Bouwwerk in Lubusz
Pools
hars
wereldbol
Collegium Polonicum
glasvezelversterkte kunststof
Słubice
Słubice (stad)
Armeense
gemeente Słubice
Categorie:Encyclopedie Wikipedia
Słubice (gemeente in powiat Słubicki)
Glasvezelversterkte kunststof
Wikimedia Foundation
Poolse złoty
Krzysztof Wojciechowski
Categorie:Beeld in Polen
Wikipedia
Jimmy Wales
globe
Armenië
beeldhouwer
Polen
Mihran Hakobyan


Wikipedia-monument

Prompt: Focus op Wikipedia-monument en leg de Inscriptie uit.

Met dit monument willen de inwoners van Słubice een eerbetoon brengen aan de duizenden anonieme bewerkers over de hele wereld, die vrijwillig hebben bijgedragen aan de oprichting van Wikipedia, het grootste project dat door mensen is gemaakt zonder politieke, religieuze of culturele grenzen. In het jaar dat dit monument werd onthuld, is Wikipedia beschikbaar in meer dan 280 talen en bevat het ongeveer 30 miljoen artikelen. De weldoeners achter dit monument zijn ervan overtuigd dat met Wikipedia als een van de pijlers van de kennismaatschappij kan bijdragen aan de duurzame ontwikkeling van onze beschaving, sociale rechtvaardigheid en vrede tussen naties.

Poolstalige Wikipedia
beeldende kunst
złoty
Categorie:Bouwwerk in Lubusz
Pools
hars
wereldbol
Collegium Polonicum
glasvezelversterkte kunststof
Słubice
Słubice (stad)
Armeense
gemeente Słubice
Categorie:Encyclopedie Wikipedia
Słubice (gemeente in powiat Słubicki)
Glasvezelversterkte kunststof
Wikimedia Foundation
Poolse złoty
Krzysztof Wojciechowski
Categorie:Beeld in Polen
Wikipedia
Jimmy Wales
globe
Armenië
beeldhouwer
Polen
Mihran Hakobyan


Wikipedia-monument

Prompt: Verklaar de Inscriptie van dit kunstwerk, Wikipedia-monument.

Met dit monument willen de inwoners van Słubice een eerbetoon brengen aan de duizenden anonieme bewerkers over de hele wereld, die vrijwillig hebben bijgedragen aan de oprichting van Wikipedia, het grootste project dat door mensen is gemaakt zonder politieke, religieuze of culturele grenzen. In het jaar dat dit monument werd onthuld, is Wikipedia beschikbaar in meer dan 280 talen en bevat het ongeveer 30 miljoen artikelen. De weldoeners achter dit monument zijn ervan overtuigd dat met Wikipedia als een van de pijlers van de kennismaatschappij kan bijdragen aan de duurzame ontwikkeling van onze beschaving, sociale rechtvaardigheid en vrede tussen naties.

Poolstalige Wikipedia
beeldende kunst
złoty
Categorie:Bouwwerk in Lubusz
Pools
hars
wereldbol
Collegium Polonicum
glasvezelversterkte kunststof
Słubice
Słubice (stad)
Armeense
gemeente Słubice
Categorie:Encyclopedie Wikipedia
Słubice (gemeente in powiat Słubicki)
Glasvezelversterkte kunststof
Wikimedia Foundation
Poolse złoty
Krzysztof Wojciechowski
Categorie:Beeld in Polen
Wikipedia
Jimmy Wales
globe
Armenië
beeldhouwer
Polen
Mihran Hakobyan


Wikipedia-monument

Prompt: Hoe verklaart Wikipedia-monument zijn Inscriptie?

Met dit monument willen de inwoners van Słubice een eerbetoon brengen aan de duizenden anonieme bewerkers over de hele wereld, die vrijwillig hebben bijgedragen aan de oprichting van Wikipedia, het grootste project dat door mensen is gemaakt zonder politieke, religieuze of culturele grenzen. In het jaar dat dit monument werd onthuld, is Wikipedia beschikbaar in meer dan 280 talen en bevat het ongeveer 30 miljoen artikelen. De weldoeners achter dit monument zijn ervan overtuigd dat met Wikipedia als een van de pijlers van de kennismaatschappij kan bijdragen aan de duurzame ontwikkeling van onze beschaving, sociale rechtvaardigheid en vrede tussen naties.

Poolstalige Wikipedia
beeldende kunst
złoty
Categorie:Bouwwerk in Lubusz
Pools
hars
wereldbol
Collegium Polonicum
glasvezelversterkte kunststof
Słubice
Słubice (stad)
Armeense
gemeente Słubice
Categorie:Encyclopedie Wikipedia
Słubice (gemeente in powiat Słubicki)
Glasvezelversterkte kunststof
Wikimedia Foundation
Poolse złoty
Krzysztof Wojciechowski
Categorie:Beeld in Polen
Wikipedia
Jimmy Wales
globe
Armenië
beeldhouwer
Polen
Mihran Hakobyan


Wikipedia-monument

Prompt: Hoe wordt de Inscriptie besproken in Wikipedia-monument?

Met dit monument willen de inwoners van Słubice een eerbetoon brengen aan de duizenden anonieme bewerkers over de hele wereld, die vrijwillig hebben bijgedragen aan de oprichting van Wikipedia, het grootste project dat door mensen is gemaakt zonder politieke, religieuze of culturele grenzen. In het jaar dat dit monument werd onthuld, is Wikipedia beschikbaar in meer dan 280 talen en bevat het ongeveer 30 miljoen artikelen. De weldoeners achter dit monument zijn ervan overtuigd dat met Wikipedia als een van de pijlers van de kennismaatschappij kan bijdragen aan de duurzame ontwikkeling van onze beschaving, sociale rechtvaardigheid en vrede tussen naties.

Poolstalige Wikipedia
beeldende kunst
złoty
Categorie:Bouwwerk in Lubusz
Pools
hars
wereldbol
Collegium Polonicum
glasvezelversterkte kunststof
Słubice
Słubice (stad)
Armeense
gemeente Słubice
Categorie:Encyclopedie Wikipedia
Słubice (gemeente in powiat Słubicki)
Glasvezelversterkte kunststof
Wikimedia Foundation
Poolse złoty
Krzysztof Wojciechowski
Categorie:Beeld in Polen
Wikipedia
Jimmy Wales
globe
Armenië
beeldhouwer
Polen
Mihran Hakobyan


Wikipedia-monument

Prompt: Focus op Wikipedia-monument en leg de Verklaring van Jimmy Wales uit.

Toen Wikipedia in 2001 begon, moet ik zeggen dat ik me nooit een dag had voorgesteld dat Wikipedia met een monument zou worden geëerd - we schrijven erover, we fotograferen ze met onze Wiki Loves Monuments-wedstrijd en nu hebben we een eigen monument. Het is echt een speciale en opwindende dag en een die hopelijk de schijnwerpers werpt op de duizenden wikipedianen die Wikipedia hebben bewerkt en er de bron van vrije kennis van maken. Ik kijk er naar uit om Słubice op een dag te bezoeken om het monument zelf te zien en misschien een ontmoeting te hebben met een aantal van de mensen die bij het project betrokken waren.

Poolstalige Wikipedia
beeldende kunst
złoty
Categorie:Bouwwerk in Lubusz
Pools
hars
wereldbol
Collegium Polonicum
glasvezelversterkte kunststof
Słubice
Słubice (stad)
Armeense
gemeente Słubice
Categorie:Encyclopedie Wikipedia
Słubice (gemeente in powiat Słubicki)
Glasvezelversterkte kunststof
Wikimedia Foundation
Poolse złoty
Krzysztof Wojciechowski
Categorie:Beeld in Polen
Wikipedia
Jimmy Wales
globe
Armenië
beeldhouwer
Polen
Mihran Hakobyan


Wikipedia-monument

Prompt: Verklaar de Verklaring van Jimmy Wales van dit kunstwerk, Wikipedia-monument.

Toen Wikipedia in 2001 begon, moet ik zeggen dat ik me nooit een dag had voorgesteld dat Wikipedia met een monument zou worden geëerd - we schrijven erover, we fotograferen ze met onze Wiki Loves Monuments-wedstrijd en nu hebben we een eigen monument. Het is echt een speciale en opwindende dag en een die hopelijk de schijnwerpers werpt op de duizenden wikipedianen die Wikipedia hebben bewerkt en er de bron van vrije kennis van maken. Ik kijk er naar uit om Słubice op een dag te bezoeken om het monument zelf te zien en misschien een ontmoeting te hebben met een aantal van de mensen die bij het project betrokken waren.

Poolstalige Wikipedia
beeldende kunst
złoty
Categorie:Bouwwerk in Lubusz
Pools
hars
wereldbol
Collegium Polonicum
glasvezelversterkte kunststof
Słubice
Słubice (stad)
Armeense
gemeente Słubice
Categorie:Encyclopedie Wikipedia
Słubice (gemeente in powiat Słubicki)
Glasvezelversterkte kunststof
Wikimedia Foundation
Poolse złoty
Krzysztof Wojciechowski
Categorie:Beeld in Polen
Wikipedia
Jimmy Wales
globe
Armenië
beeldhouwer
Polen
Mihran Hakobyan


Wikipedia-monument

Prompt: Hoe verklaart Wikipedia-monument zijn Verklaring van Jimmy Wales?

Toen Wikipedia in 2001 begon, moet ik zeggen dat ik me nooit een dag had voorgesteld dat Wikipedia met een monument zou worden geëerd - we schrijven erover, we fotograferen ze met onze Wiki Loves Monuments-wedstrijd en nu hebben we een eigen monument. Het is echt een speciale en opwindende dag en een die hopelijk de schijnwerpers werpt op de duizenden wikipedianen die Wikipedia hebben bewerkt en er de bron van vrije kennis van maken. Ik kijk er naar uit om Słubice op een dag te bezoeken om het monument zelf te zien en misschien een ontmoeting te hebben met een aantal van de mensen die bij het project betrokken waren.

Poolstalige Wikipedia
beeldende kunst
złoty
Categorie:Bouwwerk in Lubusz
Pools
hars
wereldbol
Collegium Polonicum
glasvezelversterkte kunststof
Słubice
Słubice (stad)
Armeense
gemeente Słubice
Categorie:Encyclopedie Wikipedia
Słubice (gemeente in powiat Słubicki)
Glasvezelversterkte kunststof
Wikimedia Foundation
Poolse złoty
Krzysztof Wojciechowski
Categorie:Beeld in Polen
Wikipedia
Jimmy Wales
globe
Armenië
beeldhouwer
Polen
Mihran Hakobyan


Wikipedia-monument

Prompt: Hoe wordt de Verklaring van Jimmy Wales besproken in Wikipedia-monument?

Toen Wikipedia in 2001 begon, moet ik zeggen dat ik me nooit een dag had voorgesteld dat Wikipedia met een monument zou worden geëerd - we schrijven erover, we fotograferen ze met onze Wiki Loves Monuments-wedstrijd en nu hebben we een eigen monument. Het is echt een speciale en opwindende dag en een die hopelijk de schijnwerpers werpt op de duizenden wikipedianen die Wikipedia hebben bewerkt en er de bron van vrije kennis van maken. Ik kijk er naar uit om Słubice op een dag te bezoeken om het monument zelf te zien en misschien een ontmoeting te hebben met een aantal van de mensen die bij het project betrokken waren.

Poolstalige Wikipedia
beeldende kunst
złoty
Categorie:Bouwwerk in Lubusz
Pools
hars
wereldbol
Collegium Polonicum
glasvezelversterkte kunststof
Słubice
Słubice (stad)
Armeense
gemeente Słubice
Categorie:Encyclopedie Wikipedia
Słubice (gemeente in powiat Słubicki)
Glasvezelversterkte kunststof
Wikimedia Foundation
Poolse złoty
Krzysztof Wojciechowski
Categorie:Beeld in Polen
Wikipedia
Jimmy Wales
globe
Armenië
beeldhouwer
Polen
Mihran Hakobyan


Portret_van_Ginevra_de'_Benci

Prompt: Focus op Portret_van_Ginevra_de'_Benci en leg de abstract uit.

Portret van Ginevra de' Benci is een olieverfschilderij van Leonardo da Vinci uit circa 1475–1480. Het is niet gesigneerd, maar de toeschrijving wordt algemeen aanvaard. Het is Leonardo's vroegste bewaard gebleven portret, waarin hij experimenteerde met olieverf.

Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Portret_van_Ginevra_de'_Benci

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Portret_van_Ginevra_de'_Benci.

Portret van Ginevra de' Benci is een olieverfschilderij van Leonardo da Vinci uit circa 1475–1480. Het is niet gesigneerd, maar de toeschrijving wordt algemeen aanvaard. Het is Leonardo's vroegste bewaard gebleven portret, waarin hij experimenteerde met olieverf.

Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Portret_van_Ginevra_de'_Benci

Prompt: Hoe verklaart Portret_van_Ginevra_de'_Benci zijn abstract?

Portret van Ginevra de' Benci is een olieverfschilderij van Leonardo da Vinci uit circa 1475–1480. Het is niet gesigneerd, maar de toeschrijving wordt algemeen aanvaard. Het is Leonardo's vroegste bewaard gebleven portret, waarin hij experimenteerde met olieverf.

Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Portret_van_Ginevra_de'_Benci

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Portret_van_Ginevra_de'_Benci?

Portret van Ginevra de' Benci is een olieverfschilderij van Leonardo da Vinci uit circa 1475–1480. Het is niet gesigneerd, maar de toeschrijving wordt algemeen aanvaard. Het is Leonardo's vroegste bewaard gebleven portret, waarin hij experimenteerde met olieverf.

Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Portret_van_Ginevra_de'_Benci

Prompt: Focus op Portret_van_Ginevra_de'_Benci en leg de Voorstelling uit.

Dit is waarschijnlijk het portret van Ginevra de' Benci, dat Leonardo volgens Vasari en andere 16e-eeuwse bronnen van haar heeft geschilderd. Ze was de dochter van de rijke bankier Amerigo Benci en de zus van Giovanni Benci, een vriend van Leonardo da Vinci. De identificatie is onder andere gebaseerd op de jeneverbes (ginepro in modern Italiaans) die achter de geportretteerde is afgebeeld en die een verwijzing is naar haar voornaam. In het verleden gingen de meeste kunsthistorici ervan uit dat het schilderij was gemaakt ter gelegenheid van haar huwelijk met Luigi di Bernardo Nicolini in 1474, totdat kunsthistorica Jennifer Fletcher er in 1989 op wees dat de voorstelling op de achterzijde met de laurier en de palmtak exact overeenkwam met het embleem van de Venetiaanse diplomaat, humanist en dichter Bernardo Bembo, de vader van Pietro Bembo. Later werd bij een technisch onderzoek ontdekt dat de achterkant oorspronkelijk ook was voorzien van Bembo's motto Virtus et honor ("Deugd en eer"). Het is daarom vrijwel zeker dat hij de opdrachtgever was. Bembo en Benci hadden een vermaarde platonische relatie, die werd bezongen in gedichten.De exacte ontstaansgeschiedenis blijft echter onduidelijk. De opzet van de achterzijde in tempera is waarschijnlijk van een andere (rechtshandige) schilder, die het oorspronkelijke motto en Bembo's embleem (impresa) met laurier- en palmtak schilderde. Een hypothese is dat Bembo aanvankelijk bij een Venetiaanse schilder een portret van zichzelf had besteld en dat hij het paneel pas later, tijdens een verblijf in Florence, aan Leonardo toevertrouwde om Ginevra de' Benci te portretteren en de achterzijde aan te passen, onder andere door het takje jeneverbes als toespeling op haar naam toe te voegen. De planten en het geschilderde porfiermarmer hadden nu betrekking op Ginevra. In Bembo's embleem waren de laurier en de palm traditionele verwijzingen naar de dichtkunst, maar nu kregen ze een extra betekenis. De laurier verwees naar Laura, de muze van Petrarca, en daarmee ook naar zowel Ginevra's rol als Bembo's muze als haar eigen dichterlijke aspiraties. De palm stond als symbool van kuisheid voor de zuiverheid van hun platonische liefde. Het rode porfier symboliseerde de zeldzame bestendigheid van haar deugden. Het devies werd veranderd in Virtutem forma decorat: "Zij versiert haar deugd met schoonheid".De aanwezigheid van de jeneverbesstruik die de geportretteerde als een krans omsluit, kan een toespeling zijn op een schilderij van Pisanello met een soortgelijke compositie, dat mogelijk een naamgenoot, Ginevra d'Este, voorstelt.

Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Portret_van_Ginevra_de'_Benci

Prompt: Verklaar de Voorstelling van dit kunstwerk, Portret_van_Ginevra_de'_Benci.

Dit is waarschijnlijk het portret van Ginevra de' Benci, dat Leonardo volgens Vasari en andere 16e-eeuwse bronnen van haar heeft geschilderd. Ze was de dochter van de rijke bankier Amerigo Benci en de zus van Giovanni Benci, een vriend van Leonardo da Vinci. De identificatie is onder andere gebaseerd op de jeneverbes (ginepro in modern Italiaans) die achter de geportretteerde is afgebeeld en die een verwijzing is naar haar voornaam. In het verleden gingen de meeste kunsthistorici ervan uit dat het schilderij was gemaakt ter gelegenheid van haar huwelijk met Luigi di Bernardo Nicolini in 1474, totdat kunsthistorica Jennifer Fletcher er in 1989 op wees dat de voorstelling op de achterzijde met de laurier en de palmtak exact overeenkwam met het embleem van de Venetiaanse diplomaat, humanist en dichter Bernardo Bembo, de vader van Pietro Bembo. Later werd bij een technisch onderzoek ontdekt dat de achterkant oorspronkelijk ook was voorzien van Bembo's motto Virtus et honor ("Deugd en eer"). Het is daarom vrijwel zeker dat hij de opdrachtgever was. Bembo en Benci hadden een vermaarde platonische relatie, die werd bezongen in gedichten.De exacte ontstaansgeschiedenis blijft echter onduidelijk. De opzet van de achterzijde in tempera is waarschijnlijk van een andere (rechtshandige) schilder, die het oorspronkelijke motto en Bembo's embleem (impresa) met laurier- en palmtak schilderde. Een hypothese is dat Bembo aanvankelijk bij een Venetiaanse schilder een portret van zichzelf had besteld en dat hij het paneel pas later, tijdens een verblijf in Florence, aan Leonardo toevertrouwde om Ginevra de' Benci te portretteren en de achterzijde aan te passen, onder andere door het takje jeneverbes als toespeling op haar naam toe te voegen. De planten en het geschilderde porfiermarmer hadden nu betrekking op Ginevra. In Bembo's embleem waren de laurier en de palm traditionele verwijzingen naar de dichtkunst, maar nu kregen ze een extra betekenis. De laurier verwees naar Laura, de muze van Petrarca, en daarmee ook naar zowel Ginevra's rol als Bembo's muze als haar eigen dichterlijke aspiraties. De palm stond als symbool van kuisheid voor de zuiverheid van hun platonische liefde. Het rode porfier symboliseerde de zeldzame bestendigheid van haar deugden. Het devies werd veranderd in Virtutem forma decorat: "Zij versiert haar deugd met schoonheid".De aanwezigheid van de jeneverbesstruik die de geportretteerde als een krans omsluit, kan een toespeling zijn op een schilderij van Pisanello met een soortgelijke compositie, dat mogelijk een naamgenoot, Ginevra d'Este, voorstelt.

Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Portret_van_Ginevra_de'_Benci

Prompt: Hoe verklaart Portret_van_Ginevra_de'_Benci zijn Voorstelling?

Dit is waarschijnlijk het portret van Ginevra de' Benci, dat Leonardo volgens Vasari en andere 16e-eeuwse bronnen van haar heeft geschilderd. Ze was de dochter van de rijke bankier Amerigo Benci en de zus van Giovanni Benci, een vriend van Leonardo da Vinci. De identificatie is onder andere gebaseerd op de jeneverbes (ginepro in modern Italiaans) die achter de geportretteerde is afgebeeld en die een verwijzing is naar haar voornaam. In het verleden gingen de meeste kunsthistorici ervan uit dat het schilderij was gemaakt ter gelegenheid van haar huwelijk met Luigi di Bernardo Nicolini in 1474, totdat kunsthistorica Jennifer Fletcher er in 1989 op wees dat de voorstelling op de achterzijde met de laurier en de palmtak exact overeenkwam met het embleem van de Venetiaanse diplomaat, humanist en dichter Bernardo Bembo, de vader van Pietro Bembo. Later werd bij een technisch onderzoek ontdekt dat de achterkant oorspronkelijk ook was voorzien van Bembo's motto Virtus et honor ("Deugd en eer"). Het is daarom vrijwel zeker dat hij de opdrachtgever was. Bembo en Benci hadden een vermaarde platonische relatie, die werd bezongen in gedichten.De exacte ontstaansgeschiedenis blijft echter onduidelijk. De opzet van de achterzijde in tempera is waarschijnlijk van een andere (rechtshandige) schilder, die het oorspronkelijke motto en Bembo's embleem (impresa) met laurier- en palmtak schilderde. Een hypothese is dat Bembo aanvankelijk bij een Venetiaanse schilder een portret van zichzelf had besteld en dat hij het paneel pas later, tijdens een verblijf in Florence, aan Leonardo toevertrouwde om Ginevra de' Benci te portretteren en de achterzijde aan te passen, onder andere door het takje jeneverbes als toespeling op haar naam toe te voegen. De planten en het geschilderde porfiermarmer hadden nu betrekking op Ginevra. In Bembo's embleem waren de laurier en de palm traditionele verwijzingen naar de dichtkunst, maar nu kregen ze een extra betekenis. De laurier verwees naar Laura, de muze van Petrarca, en daarmee ook naar zowel Ginevra's rol als Bembo's muze als haar eigen dichterlijke aspiraties. De palm stond als symbool van kuisheid voor de zuiverheid van hun platonische liefde. Het rode porfier symboliseerde de zeldzame bestendigheid van haar deugden. Het devies werd veranderd in Virtutem forma decorat: "Zij versiert haar deugd met schoonheid".De aanwezigheid van de jeneverbesstruik die de geportretteerde als een krans omsluit, kan een toespeling zijn op een schilderij van Pisanello met een soortgelijke compositie, dat mogelijk een naamgenoot, Ginevra d'Este, voorstelt.

Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Portret_van_Ginevra_de'_Benci

Prompt: Hoe wordt de Voorstelling besproken in Portret_van_Ginevra_de'_Benci?

Dit is waarschijnlijk het portret van Ginevra de' Benci, dat Leonardo volgens Vasari en andere 16e-eeuwse bronnen van haar heeft geschilderd. Ze was de dochter van de rijke bankier Amerigo Benci en de zus van Giovanni Benci, een vriend van Leonardo da Vinci. De identificatie is onder andere gebaseerd op de jeneverbes (ginepro in modern Italiaans) die achter de geportretteerde is afgebeeld en die een verwijzing is naar haar voornaam. In het verleden gingen de meeste kunsthistorici ervan uit dat het schilderij was gemaakt ter gelegenheid van haar huwelijk met Luigi di Bernardo Nicolini in 1474, totdat kunsthistorica Jennifer Fletcher er in 1989 op wees dat de voorstelling op de achterzijde met de laurier en de palmtak exact overeenkwam met het embleem van de Venetiaanse diplomaat, humanist en dichter Bernardo Bembo, de vader van Pietro Bembo. Later werd bij een technisch onderzoek ontdekt dat de achterkant oorspronkelijk ook was voorzien van Bembo's motto Virtus et honor ("Deugd en eer"). Het is daarom vrijwel zeker dat hij de opdrachtgever was. Bembo en Benci hadden een vermaarde platonische relatie, die werd bezongen in gedichten.De exacte ontstaansgeschiedenis blijft echter onduidelijk. De opzet van de achterzijde in tempera is waarschijnlijk van een andere (rechtshandige) schilder, die het oorspronkelijke motto en Bembo's embleem (impresa) met laurier- en palmtak schilderde. Een hypothese is dat Bembo aanvankelijk bij een Venetiaanse schilder een portret van zichzelf had besteld en dat hij het paneel pas later, tijdens een verblijf in Florence, aan Leonardo toevertrouwde om Ginevra de' Benci te portretteren en de achterzijde aan te passen, onder andere door het takje jeneverbes als toespeling op haar naam toe te voegen. De planten en het geschilderde porfiermarmer hadden nu betrekking op Ginevra. In Bembo's embleem waren de laurier en de palm traditionele verwijzingen naar de dichtkunst, maar nu kregen ze een extra betekenis. De laurier verwees naar Laura, de muze van Petrarca, en daarmee ook naar zowel Ginevra's rol als Bembo's muze als haar eigen dichterlijke aspiraties. De palm stond als symbool van kuisheid voor de zuiverheid van hun platonische liefde. Het rode porfier symboliseerde de zeldzame bestendigheid van haar deugden. Het devies werd veranderd in Virtutem forma decorat: "Zij versiert haar deugd met schoonheid".De aanwezigheid van de jeneverbesstruik die de geportretteerde als een krans omsluit, kan een toespeling zijn op een schilderij van Pisanello met een soortgelijke compositie, dat mogelijk een naamgenoot, Ginevra d'Este, voorstelt.

Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Portret_van_Ginevra_de'_Benci

Prompt: Focus op Portret_van_Ginevra_de'_Benci en leg de Stijl en techniek uit.

Leonardo maakte het schilderij in of kort na de tijd dat hij in het atelier van beeldhouwer en schilder Andrea del Verrocchio werkzaam was. Het schilderij is aan de onderzijde ingekort – waarschijnlijk vanwege een beschadiging. Oorspronkelijk waren ook de handen afgebeeld en was het daarmee een voorloper van de Mona Lisa. Een marmeren beeld van Verrocchio, De dame met het boeketje, geeft een indruk van de oorspronkelijke voorstelling. Sommige kunsthistorici veronderstellen dat Leonardo heeft meegewerkt aan dit beeld. Leonardo's tekening van vrouwenhanden (Windsor Castle, nr. 12558) is mogelijk een voorstudie voor het schilderij.Het schilderij is verder in verband gebracht met het portret van een Man met een Romeinse munt door Hans Memling, dat wellicht Bernardo Bembo voorstelt. Leonardo zou Memlings portret als voorbeeld hebben gebruikt, in het bijzonder voor het landschap op de achtergrond. Daarnaast is er gewezen op de invloed van andere noorderlingen die op dat moment in Italië populair waren, zoals Jan van Eyck, Petrus Christus en Hugo van der Goes. Het portret was voor Leonardo een manier om zich de olieverftechniek van de Vlaamse Primitieven en hun weergave van lichtreflecties eigen te maken, zichtbaar in bijvoorbeeld het glanzende haar, de schaduwwerking in het gezicht en de bomen die in het water weerspiegeld worden.

Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Portret_van_Ginevra_de'_Benci

Prompt: Verklaar de Stijl en techniek van dit kunstwerk, Portret_van_Ginevra_de'_Benci.

Leonardo maakte het schilderij in of kort na de tijd dat hij in het atelier van beeldhouwer en schilder Andrea del Verrocchio werkzaam was. Het schilderij is aan de onderzijde ingekort – waarschijnlijk vanwege een beschadiging. Oorspronkelijk waren ook de handen afgebeeld en was het daarmee een voorloper van de Mona Lisa. Een marmeren beeld van Verrocchio, De dame met het boeketje, geeft een indruk van de oorspronkelijke voorstelling. Sommige kunsthistorici veronderstellen dat Leonardo heeft meegewerkt aan dit beeld. Leonardo's tekening van vrouwenhanden (Windsor Castle, nr. 12558) is mogelijk een voorstudie voor het schilderij.Het schilderij is verder in verband gebracht met het portret van een Man met een Romeinse munt door Hans Memling, dat wellicht Bernardo Bembo voorstelt. Leonardo zou Memlings portret als voorbeeld hebben gebruikt, in het bijzonder voor het landschap op de achtergrond. Daarnaast is er gewezen op de invloed van andere noorderlingen die op dat moment in Italië populair waren, zoals Jan van Eyck, Petrus Christus en Hugo van der Goes. Het portret was voor Leonardo een manier om zich de olieverftechniek van de Vlaamse Primitieven en hun weergave van lichtreflecties eigen te maken, zichtbaar in bijvoorbeeld het glanzende haar, de schaduwwerking in het gezicht en de bomen die in het water weerspiegeld worden.

Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Portret_van_Ginevra_de'_Benci

Prompt: Hoe verklaart Portret_van_Ginevra_de'_Benci zijn Stijl en techniek?

Leonardo maakte het schilderij in of kort na de tijd dat hij in het atelier van beeldhouwer en schilder Andrea del Verrocchio werkzaam was. Het schilderij is aan de onderzijde ingekort – waarschijnlijk vanwege een beschadiging. Oorspronkelijk waren ook de handen afgebeeld en was het daarmee een voorloper van de Mona Lisa. Een marmeren beeld van Verrocchio, De dame met het boeketje, geeft een indruk van de oorspronkelijke voorstelling. Sommige kunsthistorici veronderstellen dat Leonardo heeft meegewerkt aan dit beeld. Leonardo's tekening van vrouwenhanden (Windsor Castle, nr. 12558) is mogelijk een voorstudie voor het schilderij.Het schilderij is verder in verband gebracht met het portret van een Man met een Romeinse munt door Hans Memling, dat wellicht Bernardo Bembo voorstelt. Leonardo zou Memlings portret als voorbeeld hebben gebruikt, in het bijzonder voor het landschap op de achtergrond. Daarnaast is er gewezen op de invloed van andere noorderlingen die op dat moment in Italië populair waren, zoals Jan van Eyck, Petrus Christus en Hugo van der Goes. Het portret was voor Leonardo een manier om zich de olieverftechniek van de Vlaamse Primitieven en hun weergave van lichtreflecties eigen te maken, zichtbaar in bijvoorbeeld het glanzende haar, de schaduwwerking in het gezicht en de bomen die in het water weerspiegeld worden.

Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Portret_van_Ginevra_de'_Benci

Prompt: Hoe wordt de Stijl en techniek besproken in Portret_van_Ginevra_de'_Benci?

Leonardo maakte het schilderij in of kort na de tijd dat hij in het atelier van beeldhouwer en schilder Andrea del Verrocchio werkzaam was. Het schilderij is aan de onderzijde ingekort – waarschijnlijk vanwege een beschadiging. Oorspronkelijk waren ook de handen afgebeeld en was het daarmee een voorloper van de Mona Lisa. Een marmeren beeld van Verrocchio, De dame met het boeketje, geeft een indruk van de oorspronkelijke voorstelling. Sommige kunsthistorici veronderstellen dat Leonardo heeft meegewerkt aan dit beeld. Leonardo's tekening van vrouwenhanden (Windsor Castle, nr. 12558) is mogelijk een voorstudie voor het schilderij.Het schilderij is verder in verband gebracht met het portret van een Man met een Romeinse munt door Hans Memling, dat wellicht Bernardo Bembo voorstelt. Leonardo zou Memlings portret als voorbeeld hebben gebruikt, in het bijzonder voor het landschap op de achtergrond. Daarnaast is er gewezen op de invloed van andere noorderlingen die op dat moment in Italië populair waren, zoals Jan van Eyck, Petrus Christus en Hugo van der Goes. Het portret was voor Leonardo een manier om zich de olieverftechniek van de Vlaamse Primitieven en hun weergave van lichtreflecties eigen te maken, zichtbaar in bijvoorbeeld het glanzende haar, de schaduwwerking in het gezicht en de bomen die in het water weerspiegeld worden.

Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Salon_des_Refusés

Prompt: Focus op Salon_des_Refusés en leg de abstract uit.

De Salon des Refusés ("Salon van de geweigerden") was een vanaf 1863 onregelmatig gehouden tentoonstelling in Parijs, parallel aan de officiële Parijse salon. Op de Salon des Refusés werden door Parijse galeries schilderijen en beeldhouwwerken tentoongesteld die niet toegelaten werden tot de officiële salon.De kunsthistorisch belangrijkste Salon des Refusés was die van 1863, die op initiatief van Napoleon III tot stand kwam, nadat er kritiek op de selectiecriteria van de jury was gekomen. Er werden dat jaar niet minder dan 3000 werken geweigerd van de 5000 inzendingen. Op de eerste Salon des Refusés in 1863 stelde Édouard Manet zijn Le déjeuner sur l'herbe voor (dat overigens vervolgens gecensureerd zou worden). Andere deelnemers aan de verschillende Salons des Refusés waren James McNeill Whistler (met Het witte meisje), Henri Fantin-Latour, Paul Cézanne, Armand Guillaumin, Johan Barthold Jongkind en Camille Pissarro.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Salon_des_Refusés.

De Salon des Refusés ("Salon van de geweigerden") was een vanaf 1863 onregelmatig gehouden tentoonstelling in Parijs, parallel aan de officiële Parijse salon. Op de Salon des Refusés werden door Parijse galeries schilderijen en beeldhouwwerken tentoongesteld die niet toegelaten werden tot de officiële salon.De kunsthistorisch belangrijkste Salon des Refusés was die van 1863, die op initiatief van Napoleon III tot stand kwam, nadat er kritiek op de selectiecriteria van de jury was gekomen. Er werden dat jaar niet minder dan 3000 werken geweigerd van de 5000 inzendingen. Op de eerste Salon des Refusés in 1863 stelde Édouard Manet zijn Le déjeuner sur l'herbe voor (dat overigens vervolgens gecensureerd zou worden). Andere deelnemers aan de verschillende Salons des Refusés waren James McNeill Whistler (met Het witte meisje), Henri Fantin-Latour, Paul Cézanne, Armand Guillaumin, Johan Barthold Jongkind en Camille Pissarro.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Hoe verklaart Salon_des_Refusés zijn abstract?

De Salon des Refusés ("Salon van de geweigerden") was een vanaf 1863 onregelmatig gehouden tentoonstelling in Parijs, parallel aan de officiële Parijse salon. Op de Salon des Refusés werden door Parijse galeries schilderijen en beeldhouwwerken tentoongesteld die niet toegelaten werden tot de officiële salon.De kunsthistorisch belangrijkste Salon des Refusés was die van 1863, die op initiatief van Napoleon III tot stand kwam, nadat er kritiek op de selectiecriteria van de jury was gekomen. Er werden dat jaar niet minder dan 3000 werken geweigerd van de 5000 inzendingen. Op de eerste Salon des Refusés in 1863 stelde Édouard Manet zijn Le déjeuner sur l'herbe voor (dat overigens vervolgens gecensureerd zou worden). Andere deelnemers aan de verschillende Salons des Refusés waren James McNeill Whistler (met Het witte meisje), Henri Fantin-Latour, Paul Cézanne, Armand Guillaumin, Johan Barthold Jongkind en Camille Pissarro.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Salon_des_Refusés?

De Salon des Refusés ("Salon van de geweigerden") was een vanaf 1863 onregelmatig gehouden tentoonstelling in Parijs, parallel aan de officiële Parijse salon. Op de Salon des Refusés werden door Parijse galeries schilderijen en beeldhouwwerken tentoongesteld die niet toegelaten werden tot de officiële salon.De kunsthistorisch belangrijkste Salon des Refusés was die van 1863, die op initiatief van Napoleon III tot stand kwam, nadat er kritiek op de selectiecriteria van de jury was gekomen. Er werden dat jaar niet minder dan 3000 werken geweigerd van de 5000 inzendingen. Op de eerste Salon des Refusés in 1863 stelde Édouard Manet zijn Le déjeuner sur l'herbe voor (dat overigens vervolgens gecensureerd zou worden). Andere deelnemers aan de verschillende Salons des Refusés waren James McNeill Whistler (met Het witte meisje), Henri Fantin-Latour, Paul Cézanne, Armand Guillaumin, Johan Barthold Jongkind en Camille Pissarro.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Focus op Salon_des_Refusés en leg de De Parijse Salon uit.

De Parijse salon was de belangrijkste Franse kunsttentoonstelling. De jury die bepaalde welke werken daar tentoongesteld werden, hield er de traditionele smaak van de kunstacademies op na zoals die aan de École des Beaux Arts onderwezen werd. In de tweede helft van de 19e eeuw kwam er steeds sterkere kritiek op de jury. Binnen de jury speelden zich talloze intriges af om het opnemen van bepaalde kunstenaars zeker te stellen, want wie op de Parijse Salon tentoongesteld werd en in de pers goede besprekingen kreeg, en zelfs een onderscheiding kreeg, was verzekerd van financieel succes. Geweigerde kunstwerken waren zelden verkoopbaar. Van de schilder Johan Barthold Jongkind is bekend dat hij de verkoopprijs voor een schilderij dat geweigerd was, terug moest betalen.In de zestiger jaren van de negentiende eeuw werden werken van jonge impressionistische kunstenaars als Monet, Manet, Renoir, Bazille en Sisley geweigerd door de Académie des Beaux-Arts, organisator van de officiële Salon de Paris. Zelfs schilderijen van Courbet, die in die tijd al tot de erkende kunstenaars behoorde, werden regelmatig door de jury geweigerd.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Verklaar de De Parijse Salon van dit kunstwerk, Salon_des_Refusés.

De Parijse salon was de belangrijkste Franse kunsttentoonstelling. De jury die bepaalde welke werken daar tentoongesteld werden, hield er de traditionele smaak van de kunstacademies op na zoals die aan de École des Beaux Arts onderwezen werd. In de tweede helft van de 19e eeuw kwam er steeds sterkere kritiek op de jury. Binnen de jury speelden zich talloze intriges af om het opnemen van bepaalde kunstenaars zeker te stellen, want wie op de Parijse Salon tentoongesteld werd en in de pers goede besprekingen kreeg, en zelfs een onderscheiding kreeg, was verzekerd van financieel succes. Geweigerde kunstwerken waren zelden verkoopbaar. Van de schilder Johan Barthold Jongkind is bekend dat hij de verkoopprijs voor een schilderij dat geweigerd was, terug moest betalen.In de zestiger jaren van de negentiende eeuw werden werken van jonge impressionistische kunstenaars als Monet, Manet, Renoir, Bazille en Sisley geweigerd door de Académie des Beaux-Arts, organisator van de officiële Salon de Paris. Zelfs schilderijen van Courbet, die in die tijd al tot de erkende kunstenaars behoorde, werden regelmatig door de jury geweigerd.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Hoe verklaart Salon_des_Refusés zijn De Parijse Salon?

De Parijse salon was de belangrijkste Franse kunsttentoonstelling. De jury die bepaalde welke werken daar tentoongesteld werden, hield er de traditionele smaak van de kunstacademies op na zoals die aan de École des Beaux Arts onderwezen werd. In de tweede helft van de 19e eeuw kwam er steeds sterkere kritiek op de jury. Binnen de jury speelden zich talloze intriges af om het opnemen van bepaalde kunstenaars zeker te stellen, want wie op de Parijse Salon tentoongesteld werd en in de pers goede besprekingen kreeg, en zelfs een onderscheiding kreeg, was verzekerd van financieel succes. Geweigerde kunstwerken waren zelden verkoopbaar. Van de schilder Johan Barthold Jongkind is bekend dat hij de verkoopprijs voor een schilderij dat geweigerd was, terug moest betalen.In de zestiger jaren van de negentiende eeuw werden werken van jonge impressionistische kunstenaars als Monet, Manet, Renoir, Bazille en Sisley geweigerd door de Académie des Beaux-Arts, organisator van de officiële Salon de Paris. Zelfs schilderijen van Courbet, die in die tijd al tot de erkende kunstenaars behoorde, werden regelmatig door de jury geweigerd.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Hoe wordt de De Parijse Salon besproken in Salon_des_Refusés?

De Parijse salon was de belangrijkste Franse kunsttentoonstelling. De jury die bepaalde welke werken daar tentoongesteld werden, hield er de traditionele smaak van de kunstacademies op na zoals die aan de École des Beaux Arts onderwezen werd. In de tweede helft van de 19e eeuw kwam er steeds sterkere kritiek op de jury. Binnen de jury speelden zich talloze intriges af om het opnemen van bepaalde kunstenaars zeker te stellen, want wie op de Parijse Salon tentoongesteld werd en in de pers goede besprekingen kreeg, en zelfs een onderscheiding kreeg, was verzekerd van financieel succes. Geweigerde kunstwerken waren zelden verkoopbaar. Van de schilder Johan Barthold Jongkind is bekend dat hij de verkoopprijs voor een schilderij dat geweigerd was, terug moest betalen.In de zestiger jaren van de negentiende eeuw werden werken van jonge impressionistische kunstenaars als Monet, Manet, Renoir, Bazille en Sisley geweigerd door de Académie des Beaux-Arts, organisator van de officiële Salon de Paris. Zelfs schilderijen van Courbet, die in die tijd al tot de erkende kunstenaars behoorde, werden regelmatig door de jury geweigerd.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: In de context van Salon_des_Refusés, verklaar de De beslissingen van de jury in het voorjaar van 1863 en de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés.

In 1863 werd het aantal schilderijen dat een kunstenaar bij de jury in mocht leveren beperkt tot drie. Op deze beslissing was in de Franse kunstkringen al grote kritiek.De beraadslagingen van de jury, welke schilderijen in de tentoonstelling opgenomen zouden worden, begonnen op 2 april 1863. Al op 5 april verspreidde zich onder Parijse kunstenaars het gerucht dat de jury bijzonder selectief was. Op 12 april werd de beslissing van de jury bekendgemaakt. Het bleek dat drie vijfde van de 5000 schilderijen die door 3000 kunstenaars ingeleverd waren, geweigerd werd.De galeriehouder Louis Martine had zich al in de voorgaande jaren verdienstelijk gemaakt, door werken tentoon te stellen die van de traditionele kunstopvatting afweken. Martine deelde de Parijse pers mee, dat hij van plan was, de geweigerde schilderijen in zijn galerie tentoon te stellen. Wel zou hij te weinig ruimte gehad hebben de 3000 schilderijen en plastieken uit te stallen.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Verklaar de De beslissingen van de jury in het voorjaar van 1863 over de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés van dit kunstwerk, Salon_des_Refusés.

In 1863 werd het aantal schilderijen dat een kunstenaar bij de jury in mocht leveren beperkt tot drie. Op deze beslissing was in de Franse kunstkringen al grote kritiek.De beraadslagingen van de jury, welke schilderijen in de tentoonstelling opgenomen zouden worden, begonnen op 2 april 1863. Al op 5 april verspreidde zich onder Parijse kunstenaars het gerucht dat de jury bijzonder selectief was. Op 12 april werd de beslissing van de jury bekendgemaakt. Het bleek dat drie vijfde van de 5000 schilderijen die door 3000 kunstenaars ingeleverd waren, geweigerd werd.De galeriehouder Louis Martine had zich al in de voorgaande jaren verdienstelijk gemaakt, door werken tentoon te stellen die van de traditionele kunstopvatting afweken. Martine deelde de Parijse pers mee, dat hij van plan was, de geweigerde schilderijen in zijn galerie tentoon te stellen. Wel zou hij te weinig ruimte gehad hebben de 3000 schilderijen en plastieken uit te stallen.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Hoe wordt in Salon_des_Refusés de De beslissingen van de jury in het voorjaar van 1863 van de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés verklaard?

In 1863 werd het aantal schilderijen dat een kunstenaar bij de jury in mocht leveren beperkt tot drie. Op deze beslissing was in de Franse kunstkringen al grote kritiek.De beraadslagingen van de jury, welke schilderijen in de tentoonstelling opgenomen zouden worden, begonnen op 2 april 1863. Al op 5 april verspreidde zich onder Parijse kunstenaars het gerucht dat de jury bijzonder selectief was. Op 12 april werd de beslissing van de jury bekendgemaakt. Het bleek dat drie vijfde van de 5000 schilderijen die door 3000 kunstenaars ingeleverd waren, geweigerd werd.De galeriehouder Louis Martine had zich al in de voorgaande jaren verdienstelijk gemaakt, door werken tentoon te stellen die van de traditionele kunstopvatting afweken. Martine deelde de Parijse pers mee, dat hij van plan was, de geweigerde schilderijen in zijn galerie tentoon te stellen. Wel zou hij te weinig ruimte gehad hebben de 3000 schilderijen en plastieken uit te stallen.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de De beslissingen van de jury in het voorjaar van 1863 in de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés van Salon_des_Refusés.

In 1863 werd het aantal schilderijen dat een kunstenaar bij de jury in mocht leveren beperkt tot drie. Op deze beslissing was in de Franse kunstkringen al grote kritiek.De beraadslagingen van de jury, welke schilderijen in de tentoonstelling opgenomen zouden worden, begonnen op 2 april 1863. Al op 5 april verspreidde zich onder Parijse kunstenaars het gerucht dat de jury bijzonder selectief was. Op 12 april werd de beslissing van de jury bekendgemaakt. Het bleek dat drie vijfde van de 5000 schilderijen die door 3000 kunstenaars ingeleverd waren, geweigerd werd.De galeriehouder Louis Martine had zich al in de voorgaande jaren verdienstelijk gemaakt, door werken tentoon te stellen die van de traditionele kunstopvatting afweken. Martine deelde de Parijse pers mee, dat hij van plan was, de geweigerde schilderijen in zijn galerie tentoon te stellen. Wel zou hij te weinig ruimte gehad hebben de 3000 schilderijen en plastieken uit te stallen.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: In de context van Salon_des_Refusés, verklaar de De beslissing van Napoleon III en de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés.

De overweldigende kritiek die op de jury van de Parijse salon geleverd werd op grond van haar rigide keuze, kwam ook de Franse keizer ter kennis. Napoleon III liet zich op 22 april een deel van de geweigerde werken tonen. Graaf Alfred Émilien de Nieuwerkerke, die tegelijkertijd algemeen directeur van de musea, superintendant voor der schone kunsten en voorzitter van de jury was, kreeg daarna de opdracht alle afgewezen werken in een afzonderlijk deel van de tentoonstelling te tonen. Dit moest gebeuren in het Palais de l'Industrie, dat ook de Parijse salon herbergde. Het Palais de l'Industrie was gebouwd voor de wereldtentoonstelling van 1855, en was zo groot dat het daadwerkelijk in staat was beide tentoonstellingen te huisvesten.De beslissing van de Franse keizer werd destijds in de pers overwegend als wijs, royaal en liberaal opgevat. Vanuit het tegenwoordige perspectief kan men het ook anders beoordelen. Napoleon III ervoer zelf een groot deel van de geweigerde werken, zoals Édouard Manets "Le déjeuner sur l'herbe", als lelijk en onfatsoenlijk. Omdat een deel van de werken erg van de gangbare smaak afweek, kon men ervan uitgaan dat het publiek genoegen aan de geweigerde werken zou beleven. De beslissing alle werken in de Salon des Refusés tentoon te stellen, zou ook met de bedoeling genomen kunnen zijn het aanzien en de autoriteit van de jury van de Parijse salon te herstellen.Manets biograaf komt tot een heel andere conclusie. Hij ziet daarin een enkele stap in het diverse en ononderbroken spel van intriges tussen het hof en de oppositie. De École des Beaux-Arts was tot 1863 een instelling van de stad Parijs en gedroeg zich naar de mening van Napoleon III te onafhankelijk. Het protest van de afgewezen schilders zou voor hem een welkome gelegenheid geweest zijn deze instelling in een staatsschool te veranderen.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Verklaar de De beslissing van Napoleon III over de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés van dit kunstwerk, Salon_des_Refusés.

De overweldigende kritiek die op de jury van de Parijse salon geleverd werd op grond van haar rigide keuze, kwam ook de Franse keizer ter kennis. Napoleon III liet zich op 22 april een deel van de geweigerde werken tonen. Graaf Alfred Émilien de Nieuwerkerke, die tegelijkertijd algemeen directeur van de musea, superintendant voor der schone kunsten en voorzitter van de jury was, kreeg daarna de opdracht alle afgewezen werken in een afzonderlijk deel van de tentoonstelling te tonen. Dit moest gebeuren in het Palais de l'Industrie, dat ook de Parijse salon herbergde. Het Palais de l'Industrie was gebouwd voor de wereldtentoonstelling van 1855, en was zo groot dat het daadwerkelijk in staat was beide tentoonstellingen te huisvesten.De beslissing van de Franse keizer werd destijds in de pers overwegend als wijs, royaal en liberaal opgevat. Vanuit het tegenwoordige perspectief kan men het ook anders beoordelen. Napoleon III ervoer zelf een groot deel van de geweigerde werken, zoals Édouard Manets "Le déjeuner sur l'herbe", als lelijk en onfatsoenlijk. Omdat een deel van de werken erg van de gangbare smaak afweek, kon men ervan uitgaan dat het publiek genoegen aan de geweigerde werken zou beleven. De beslissing alle werken in de Salon des Refusés tentoon te stellen, zou ook met de bedoeling genomen kunnen zijn het aanzien en de autoriteit van de jury van de Parijse salon te herstellen.Manets biograaf komt tot een heel andere conclusie. Hij ziet daarin een enkele stap in het diverse en ononderbroken spel van intriges tussen het hof en de oppositie. De École des Beaux-Arts was tot 1863 een instelling van de stad Parijs en gedroeg zich naar de mening van Napoleon III te onafhankelijk. Het protest van de afgewezen schilders zou voor hem een welkome gelegenheid geweest zijn deze instelling in een staatsschool te veranderen.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Hoe wordt in Salon_des_Refusés de De beslissing van Napoleon III van de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés verklaard?

De overweldigende kritiek die op de jury van de Parijse salon geleverd werd op grond van haar rigide keuze, kwam ook de Franse keizer ter kennis. Napoleon III liet zich op 22 april een deel van de geweigerde werken tonen. Graaf Alfred Émilien de Nieuwerkerke, die tegelijkertijd algemeen directeur van de musea, superintendant voor der schone kunsten en voorzitter van de jury was, kreeg daarna de opdracht alle afgewezen werken in een afzonderlijk deel van de tentoonstelling te tonen. Dit moest gebeuren in het Palais de l'Industrie, dat ook de Parijse salon herbergde. Het Palais de l'Industrie was gebouwd voor de wereldtentoonstelling van 1855, en was zo groot dat het daadwerkelijk in staat was beide tentoonstellingen te huisvesten.De beslissing van de Franse keizer werd destijds in de pers overwegend als wijs, royaal en liberaal opgevat. Vanuit het tegenwoordige perspectief kan men het ook anders beoordelen. Napoleon III ervoer zelf een groot deel van de geweigerde werken, zoals Édouard Manets "Le déjeuner sur l'herbe", als lelijk en onfatsoenlijk. Omdat een deel van de werken erg van de gangbare smaak afweek, kon men ervan uitgaan dat het publiek genoegen aan de geweigerde werken zou beleven. De beslissing alle werken in de Salon des Refusés tentoon te stellen, zou ook met de bedoeling genomen kunnen zijn het aanzien en de autoriteit van de jury van de Parijse salon te herstellen.Manets biograaf komt tot een heel andere conclusie. Hij ziet daarin een enkele stap in het diverse en ononderbroken spel van intriges tussen het hof en de oppositie. De École des Beaux-Arts was tot 1863 een instelling van de stad Parijs en gedroeg zich naar de mening van Napoleon III te onafhankelijk. Het protest van de afgewezen schilders zou voor hem een welkome gelegenheid geweest zijn deze instelling in een staatsschool te veranderen.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de De beslissing van Napoleon III in de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés van Salon_des_Refusés.

De overweldigende kritiek die op de jury van de Parijse salon geleverd werd op grond van haar rigide keuze, kwam ook de Franse keizer ter kennis. Napoleon III liet zich op 22 april een deel van de geweigerde werken tonen. Graaf Alfred Émilien de Nieuwerkerke, die tegelijkertijd algemeen directeur van de musea, superintendant voor der schone kunsten en voorzitter van de jury was, kreeg daarna de opdracht alle afgewezen werken in een afzonderlijk deel van de tentoonstelling te tonen. Dit moest gebeuren in het Palais de l'Industrie, dat ook de Parijse salon herbergde. Het Palais de l'Industrie was gebouwd voor de wereldtentoonstelling van 1855, en was zo groot dat het daadwerkelijk in staat was beide tentoonstellingen te huisvesten.De beslissing van de Franse keizer werd destijds in de pers overwegend als wijs, royaal en liberaal opgevat. Vanuit het tegenwoordige perspectief kan men het ook anders beoordelen. Napoleon III ervoer zelf een groot deel van de geweigerde werken, zoals Édouard Manets "Le déjeuner sur l'herbe", als lelijk en onfatsoenlijk. Omdat een deel van de werken erg van de gangbare smaak afweek, kon men ervan uitgaan dat het publiek genoegen aan de geweigerde werken zou beleven. De beslissing alle werken in de Salon des Refusés tentoon te stellen, zou ook met de bedoeling genomen kunnen zijn het aanzien en de autoriteit van de jury van de Parijse salon te herstellen.Manets biograaf komt tot een heel andere conclusie. Hij ziet daarin een enkele stap in het diverse en ononderbroken spel van intriges tussen het hof en de oppositie. De École des Beaux-Arts was tot 1863 een instelling van de stad Parijs en gedroeg zich naar de mening van Napoleon III te onafhankelijk. Het protest van de afgewezen schilders zou voor hem een welkome gelegenheid geweest zijn deze instelling in een staatsschool te veranderen.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: In de context van Salon_des_Refusés, verklaar de Tentoonstellen of niet? en de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés.

De kunstenaars werd de keuze gesteld hun werken voor 7 mei 1863 terug te trekken, of te accepteren dat ze tentoongesteld werden. Voor de afgewezen kunstenaars was dit geen gemakkelijke beslissing. Wie zijn werken tentoonstelde liep het gevaar, de toorn van de jury over zich heen te krijgen, en daarmee zijn kunstenaarscarrière langdurig in gevaar te brengen. Wie zijn werken echter terugtrok, laadde de verdenking op zich geen vertrouwen in zijn eigen vaardigheden te hebben. Gustave Courbet greep de mogelijkheid aan zijn geweigerde werken aan een breed publiek te tonen. Édouard Manet was echter van mening, dat alleen de officiële Parijse salon de juiste plaats was om als kunstenaar erkenning te krijgen.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Verklaar de Tentoonstellen of niet? over de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés van dit kunstwerk, Salon_des_Refusés.

De kunstenaars werd de keuze gesteld hun werken voor 7 mei 1863 terug te trekken, of te accepteren dat ze tentoongesteld werden. Voor de afgewezen kunstenaars was dit geen gemakkelijke beslissing. Wie zijn werken tentoonstelde liep het gevaar, de toorn van de jury over zich heen te krijgen, en daarmee zijn kunstenaarscarrière langdurig in gevaar te brengen. Wie zijn werken echter terugtrok, laadde de verdenking op zich geen vertrouwen in zijn eigen vaardigheden te hebben. Gustave Courbet greep de mogelijkheid aan zijn geweigerde werken aan een breed publiek te tonen. Édouard Manet was echter van mening, dat alleen de officiële Parijse salon de juiste plaats was om als kunstenaar erkenning te krijgen.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Hoe wordt in Salon_des_Refusés de Tentoonstellen of niet? van de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés verklaard?

De kunstenaars werd de keuze gesteld hun werken voor 7 mei 1863 terug te trekken, of te accepteren dat ze tentoongesteld werden. Voor de afgewezen kunstenaars was dit geen gemakkelijke beslissing. Wie zijn werken tentoonstelde liep het gevaar, de toorn van de jury over zich heen te krijgen, en daarmee zijn kunstenaarscarrière langdurig in gevaar te brengen. Wie zijn werken echter terugtrok, laadde de verdenking op zich geen vertrouwen in zijn eigen vaardigheden te hebben. Gustave Courbet greep de mogelijkheid aan zijn geweigerde werken aan een breed publiek te tonen. Édouard Manet was echter van mening, dat alleen de officiële Parijse salon de juiste plaats was om als kunstenaar erkenning te krijgen.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de Tentoonstellen of niet? in de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés van Salon_des_Refusés.

De kunstenaars werd de keuze gesteld hun werken voor 7 mei 1863 terug te trekken, of te accepteren dat ze tentoongesteld werden. Voor de afgewezen kunstenaars was dit geen gemakkelijke beslissing. Wie zijn werken tentoonstelde liep het gevaar, de toorn van de jury over zich heen te krijgen, en daarmee zijn kunstenaarscarrière langdurig in gevaar te brengen. Wie zijn werken echter terugtrok, laadde de verdenking op zich geen vertrouwen in zijn eigen vaardigheden te hebben. Gustave Courbet greep de mogelijkheid aan zijn geweigerde werken aan een breed publiek te tonen. Édouard Manet was echter van mening, dat alleen de officiële Parijse salon de juiste plaats was om als kunstenaar erkenning te krijgen.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: In de context van Salon_des_Refusés, verklaar de De kunst van de rangschikking en de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés.

Naast de intriges die zich bij de selectie binnen de jury afspeelden, had de Parijse salon ook de reputatie dat de rangschikking van de schilderijen relaties en zelfs smeergeld een rol speelden. Schilderijen konden zodanig aan de vol gehangen muren opgehangen worden, dat ze met een grote waarschijnlijkheid door de bezoekers bekeken werden. Schilderijen van schilders zonder invloed werden voornamelijk in een slecht toegankelijke hoek, of zo hoog aan de muur gehangen, dat ze door bezoekers over het hoofd gezien werden.De jury van de Parijse salon verzorgde ook de rangschikking van de schilderijen in de Salon des Refusés. Dit werd zelfs door de critici die dicht bij de kunstopvatting van de academie stonden, kritisch bekeken:Het is gevaarlijk de jury of enige van haar leden invloed op het ophangen van werken die door de jury geweigerd zijn, toe te staan. Haar voornaamste doel is natuurlijk zich voor de openbaarheid te rechtvaardigen, en voor dit doel hebben ze ditmaal, tegen de gewoonte in, de slechtste schilderijen met de grootste zorgvuldigheid op de beste plaatsen gehangen (citaat naar Rewald, pag. 58)schreef de Engelse kunstcriticus Hamerton in een Londens tijdschrift.Zo kreeg het schilderij Meisje in het Wit van James McNeill Whistler, dat door de jury als bijzonder slecht beoordeeld werd, een plaats dicht bij de ingang van de salon zodat iedere bezoeker dit voor die tijd ongewone schilderij bij het betreden van de tentoonstelling wel moest zien.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Verklaar de De kunst van de rangschikking over de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés van dit kunstwerk, Salon_des_Refusés.

Naast de intriges die zich bij de selectie binnen de jury afspeelden, had de Parijse salon ook de reputatie dat de rangschikking van de schilderijen relaties en zelfs smeergeld een rol speelden. Schilderijen konden zodanig aan de vol gehangen muren opgehangen worden, dat ze met een grote waarschijnlijkheid door de bezoekers bekeken werden. Schilderijen van schilders zonder invloed werden voornamelijk in een slecht toegankelijke hoek, of zo hoog aan de muur gehangen, dat ze door bezoekers over het hoofd gezien werden.De jury van de Parijse salon verzorgde ook de rangschikking van de schilderijen in de Salon des Refusés. Dit werd zelfs door de critici die dicht bij de kunstopvatting van de academie stonden, kritisch bekeken:Het is gevaarlijk de jury of enige van haar leden invloed op het ophangen van werken die door de jury geweigerd zijn, toe te staan. Haar voornaamste doel is natuurlijk zich voor de openbaarheid te rechtvaardigen, en voor dit doel hebben ze ditmaal, tegen de gewoonte in, de slechtste schilderijen met de grootste zorgvuldigheid op de beste plaatsen gehangen (citaat naar Rewald, pag. 58)schreef de Engelse kunstcriticus Hamerton in een Londens tijdschrift.Zo kreeg het schilderij Meisje in het Wit van James McNeill Whistler, dat door de jury als bijzonder slecht beoordeeld werd, een plaats dicht bij de ingang van de salon zodat iedere bezoeker dit voor die tijd ongewone schilderij bij het betreden van de tentoonstelling wel moest zien.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Hoe wordt in Salon_des_Refusés de De kunst van de rangschikking van de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés verklaard?

Naast de intriges die zich bij de selectie binnen de jury afspeelden, had de Parijse salon ook de reputatie dat de rangschikking van de schilderijen relaties en zelfs smeergeld een rol speelden. Schilderijen konden zodanig aan de vol gehangen muren opgehangen worden, dat ze met een grote waarschijnlijkheid door de bezoekers bekeken werden. Schilderijen van schilders zonder invloed werden voornamelijk in een slecht toegankelijke hoek, of zo hoog aan de muur gehangen, dat ze door bezoekers over het hoofd gezien werden.De jury van de Parijse salon verzorgde ook de rangschikking van de schilderijen in de Salon des Refusés. Dit werd zelfs door de critici die dicht bij de kunstopvatting van de academie stonden, kritisch bekeken:Het is gevaarlijk de jury of enige van haar leden invloed op het ophangen van werken die door de jury geweigerd zijn, toe te staan. Haar voornaamste doel is natuurlijk zich voor de openbaarheid te rechtvaardigen, en voor dit doel hebben ze ditmaal, tegen de gewoonte in, de slechtste schilderijen met de grootste zorgvuldigheid op de beste plaatsen gehangen (citaat naar Rewald, pag. 58)schreef de Engelse kunstcriticus Hamerton in een Londens tijdschrift.Zo kreeg het schilderij Meisje in het Wit van James McNeill Whistler, dat door de jury als bijzonder slecht beoordeeld werd, een plaats dicht bij de ingang van de salon zodat iedere bezoeker dit voor die tijd ongewone schilderij bij het betreden van de tentoonstelling wel moest zien.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de De kunst van de rangschikking in de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés van Salon_des_Refusés.

Naast de intriges die zich bij de selectie binnen de jury afspeelden, had de Parijse salon ook de reputatie dat de rangschikking van de schilderijen relaties en zelfs smeergeld een rol speelden. Schilderijen konden zodanig aan de vol gehangen muren opgehangen worden, dat ze met een grote waarschijnlijkheid door de bezoekers bekeken werden. Schilderijen van schilders zonder invloed werden voornamelijk in een slecht toegankelijke hoek, of zo hoog aan de muur gehangen, dat ze door bezoekers over het hoofd gezien werden.De jury van de Parijse salon verzorgde ook de rangschikking van de schilderijen in de Salon des Refusés. Dit werd zelfs door de critici die dicht bij de kunstopvatting van de academie stonden, kritisch bekeken:Het is gevaarlijk de jury of enige van haar leden invloed op het ophangen van werken die door de jury geweigerd zijn, toe te staan. Haar voornaamste doel is natuurlijk zich voor de openbaarheid te rechtvaardigen, en voor dit doel hebben ze ditmaal, tegen de gewoonte in, de slechtste schilderijen met de grootste zorgvuldigheid op de beste plaatsen gehangen (citaat naar Rewald, pag. 58)schreef de Engelse kunstcriticus Hamerton in een Londens tijdschrift.Zo kreeg het schilderij Meisje in het Wit van James McNeill Whistler, dat door de jury als bijzonder slecht beoordeeld werd, een plaats dicht bij de ingang van de salon zodat iedere bezoeker dit voor die tijd ongewone schilderij bij het betreden van de tentoonstelling wel moest zien.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: In de context van Salon_des_Refusés, verklaar de De reactie van het publiek en de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés.

Van de tegenwoordig als belangrijkste 19e-eeuwse schilders beschouwde kunstenaars waren op de eerste tentoonstelling naast Manet, Courbet en Whistler ook Johan Barthold Jongkind, Camille Pissarro, Paul Cézanne, Armand Guillaumin, Félix Bracquemond, alsook Henri Fantin-Latour, Armand Gautier en Alphonse Legros vertegenwoordigd. Van de laatste drie waren ook schilderijen voor de officiële tentoonstelling geaccepteerd. De catalogus van de Salon des Refusés vermeldt niet al deze schilders. Hij is onvolledig gebleven omdat hij zonder hulp van de overheid samengesteld moest worden, en de tijd voor een volledige opsomming niet toereikend was.De tentoonstelling van de Salon des Refusés begon op 15 mei terwijl de officiële salon al op 1 mei geopend was. Vanaf het begin trok de Salon des Refusés een groot aantal bezoekers. Op zondagen telde men tot 4.000 bezoekers. Daarmee toonde deze expositie een grotere aantrekkingskracht dan de officiële salon. De pers wijdde aan de in de Salon des Refusés tentoongestelde kunstenaars meer en langere artikelen, zodat in de pers de grap de ronde deed, dat de kunstenaars van de Parijse salon hoopten het volgende jaar ook afgewezen te worden, om zo meer aandacht te krijgen. De meerderheid van de artikelen was echter afwijzend over de hier tentoongestelde kunst en ook de reactie van het publiek was afwijzend. Men lachte om de afgewezen werken.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Verklaar de De reactie van het publiek over de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés van dit kunstwerk, Salon_des_Refusés.

Van de tegenwoordig als belangrijkste 19e-eeuwse schilders beschouwde kunstenaars waren op de eerste tentoonstelling naast Manet, Courbet en Whistler ook Johan Barthold Jongkind, Camille Pissarro, Paul Cézanne, Armand Guillaumin, Félix Bracquemond, alsook Henri Fantin-Latour, Armand Gautier en Alphonse Legros vertegenwoordigd. Van de laatste drie waren ook schilderijen voor de officiële tentoonstelling geaccepteerd. De catalogus van de Salon des Refusés vermeldt niet al deze schilders. Hij is onvolledig gebleven omdat hij zonder hulp van de overheid samengesteld moest worden, en de tijd voor een volledige opsomming niet toereikend was.De tentoonstelling van de Salon des Refusés begon op 15 mei terwijl de officiële salon al op 1 mei geopend was. Vanaf het begin trok de Salon des Refusés een groot aantal bezoekers. Op zondagen telde men tot 4.000 bezoekers. Daarmee toonde deze expositie een grotere aantrekkingskracht dan de officiële salon. De pers wijdde aan de in de Salon des Refusés tentoongestelde kunstenaars meer en langere artikelen, zodat in de pers de grap de ronde deed, dat de kunstenaars van de Parijse salon hoopten het volgende jaar ook afgewezen te worden, om zo meer aandacht te krijgen. De meerderheid van de artikelen was echter afwijzend over de hier tentoongestelde kunst en ook de reactie van het publiek was afwijzend. Men lachte om de afgewezen werken.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Hoe wordt in Salon_des_Refusés de De reactie van het publiek van de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés verklaard?

Van de tegenwoordig als belangrijkste 19e-eeuwse schilders beschouwde kunstenaars waren op de eerste tentoonstelling naast Manet, Courbet en Whistler ook Johan Barthold Jongkind, Camille Pissarro, Paul Cézanne, Armand Guillaumin, Félix Bracquemond, alsook Henri Fantin-Latour, Armand Gautier en Alphonse Legros vertegenwoordigd. Van de laatste drie waren ook schilderijen voor de officiële tentoonstelling geaccepteerd. De catalogus van de Salon des Refusés vermeldt niet al deze schilders. Hij is onvolledig gebleven omdat hij zonder hulp van de overheid samengesteld moest worden, en de tijd voor een volledige opsomming niet toereikend was.De tentoonstelling van de Salon des Refusés begon op 15 mei terwijl de officiële salon al op 1 mei geopend was. Vanaf het begin trok de Salon des Refusés een groot aantal bezoekers. Op zondagen telde men tot 4.000 bezoekers. Daarmee toonde deze expositie een grotere aantrekkingskracht dan de officiële salon. De pers wijdde aan de in de Salon des Refusés tentoongestelde kunstenaars meer en langere artikelen, zodat in de pers de grap de ronde deed, dat de kunstenaars van de Parijse salon hoopten het volgende jaar ook afgewezen te worden, om zo meer aandacht te krijgen. De meerderheid van de artikelen was echter afwijzend over de hier tentoongestelde kunst en ook de reactie van het publiek was afwijzend. Men lachte om de afgewezen werken.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de De reactie van het publiek in de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés van Salon_des_Refusés.

Van de tegenwoordig als belangrijkste 19e-eeuwse schilders beschouwde kunstenaars waren op de eerste tentoonstelling naast Manet, Courbet en Whistler ook Johan Barthold Jongkind, Camille Pissarro, Paul Cézanne, Armand Guillaumin, Félix Bracquemond, alsook Henri Fantin-Latour, Armand Gautier en Alphonse Legros vertegenwoordigd. Van de laatste drie waren ook schilderijen voor de officiële tentoonstelling geaccepteerd. De catalogus van de Salon des Refusés vermeldt niet al deze schilders. Hij is onvolledig gebleven omdat hij zonder hulp van de overheid samengesteld moest worden, en de tijd voor een volledige opsomming niet toereikend was.De tentoonstelling van de Salon des Refusés begon op 15 mei terwijl de officiële salon al op 1 mei geopend was. Vanaf het begin trok de Salon des Refusés een groot aantal bezoekers. Op zondagen telde men tot 4.000 bezoekers. Daarmee toonde deze expositie een grotere aantrekkingskracht dan de officiële salon. De pers wijdde aan de in de Salon des Refusés tentoongestelde kunstenaars meer en langere artikelen, zodat in de pers de grap de ronde deed, dat de kunstenaars van de Parijse salon hoopten het volgende jaar ook afgewezen te worden, om zo meer aandacht te krijgen. De meerderheid van de artikelen was echter afwijzend over de hier tentoongestelde kunst en ook de reactie van het publiek was afwijzend. Men lachte om de afgewezen werken.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts